tag:blogger.com,1999:blog-38064001895222216172012-02-01T04:41:40.972+02:00η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.comBlogger1611100tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-43586834384303699372012-01-02T22:01:00.000+02:002012-01-02T22:01:24.473+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-t8WMxBt13KA/TwIMZCxpSLI/AAAAAAAAA0k/UM7KraHDADI/s1600/images.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/-t8WMxBt13KA/TwIMZCxpSLI/AAAAAAAAA0k/UM7KraHDADI/s1600/images.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Εκτεθημένη η ψυχή στο ανείπωτο</div><div style="text-align: center;">εκτελείται εν θερμώ</div><div style="text-align: center;">με εγκάρσιες ριπές βλεμμάτων</div><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-4358683438430369937?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-24267875892994406232011-07-20T01:07:00.001+03:002011-07-20T12:52:38.810+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/-mTmP3Q8JXDU/TiX_5iXsuLI/AAAAAAAAA0M/AsHe8xnOLRI/s1600/13770891-md.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="174" src="http://1.bp.blogspot.com/-mTmP3Q8JXDU/TiX_5iXsuLI/AAAAAAAAA0M/AsHe8xnOLRI/s200/13770891-md.jpg" width="200" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Στο δούρειο κήπο σου μαράθηκαν πρόωρα τα λουλούδια</div><div style="text-align: center;">μονάχα εκείνη η μαδημένη μαργαρίτα</div><div style="text-align: center;">-απαλλαγμένη από την εφήμερη ομορφιά της-</div><div style="text-align: center;">αντιστέκεται στο μαρασμό </div><div style="text-align: center;">&nbsp;&nbsp;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Θα 'παιρνα όρκο πως είδα να κρατάς το τελευταίο της πέταλο</div><div style="text-align: center;">στα δάχτυλα της ψυχής σου</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-2426787589299440623?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-38105603809280405432011-05-01T14:29:00.001+03:002011-05-06T00:41:23.587+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-zz44KHiTyjs/Tb1D5mtp1VI/AAAAAAAAA0I/NFNaTKgSob4/s1600/Glauco+Dattini.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/-zz44KHiTyjs/Tb1D5mtp1VI/AAAAAAAAA0I/NFNaTKgSob4/s1600/Glauco+Dattini.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Με έκανες να νιώθω <b>ασφαλής</b>. Όχι,γιατί πίστευα πως δεν κινδυνεύω πια απ'τον "κακό το λύκο",αλλά γιατί κινδύνευες εσύ απ'τη δική μου απώλεια.</div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">΄Ετσι, μάθαμε σιγά σιγά να διαπραγματευόμαστε την <i>αγάπη</i>.</div><div style="text-align: center;">&nbsp; </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div style="text-align: left;"><br /></div><h2><span style="font-family: &quot;Courier New&quot;,Courier,monospace; font-size: xx-small;"><a href="http://photo.net/photodb/user?user_id=3672867"><span style="color: black;">φωτογραφία από</span> <span style="font-size: x-small;"><span style="color: #660000;">Glauco Dattini</span></span></a><span style="font-size: x-small;">&nbsp;</span></span> </h2></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-3810560380928040543?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-10020581690723263742011-04-16T22:11:00.000+03:002011-04-16T22:11:28.377+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Θα προχωρήσεις ίσια.Στο πρώτο στενό θα στρίψεις αριστερά και αμέσως πάλι αριστερά. Στο τέρμα του δρόμου θα στρίψεις δεξιά και θα τον δεις ακριβώς μπροστά σου.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><i>Πόσο πρόθυμοι και&nbsp; ακριβείς είναι οι άνθρωποι,όταν σε στέλνουν στον <span style="font-size: small;"><b>γκρεμό</b></span>.</i></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-1002058169072326374?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-39999552641715234962011-04-12T21:01:00.001+03:002011-04-12T21:01:53.999+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;">Πρόσεχε, σε ποια μεριά του φράχτη θα σταθείς! </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-3999955264171523496?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-38443241388947254012011-04-10T16:28:00.007+03:002011-04-10T16:44:46.740+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/-llfDcIQ3Zgg/TZD4b9rrNVI/AAAAAAAAAz4/pkm2Q5ppBqw/s1600/GI3-02-s.jpg" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/-llfDcIQ3Zgg/TZD4b9rrNVI/AAAAAAAAAz4/pkm2Q5ppBqw/s200/GI3-02-s.jpg" width="150" /></a> <br /><br /><br />Χωρίς ανάγκη,<br />αξιοπρέπειά μου,<br />μόνον υπάρχεις<br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-size: xx-small;">φωτογραφία από <i style="font-family: Times,&quot;Times New Roman&quot;,serif;"><span style="color: #660000; font-family: Georgia,&quot;Times New Roman&quot;,serif; font-size: x-small;">Misha Gordin</span></i></span></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-3844324138894725401?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-77046940566720848592011-04-02T11:14:00.001+03:002011-04-02T18:17:54.600+03:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br />Διάτρητο το σώμα απ'τα αναντικατάστατα. Μονάχα ένα πέλμα και μια παλάμη έχουν μείνει ακέραια να πορεύομαι, χωλός κι επαίτης, με μνήμες και με προσευχές.<br /><br /><br /><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-7704694056672084859?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-8015616950387417672011-03-18T00:11:00.000+02:002011-03-18T00:11:18.072+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><br /><br />Κάθεσαι δίπλα μου και γεμίζουν τα χέρια και τα μάτια κύκλους! Και τα λόγια..τα λόγια γεμάτα πάντα με γωνίες. Πότε να σε πονούν και πότε&nbsp; να σε κρύβουν.</div><div style="text-align: center;">Εγώ δεν τα θέλω τα λόγια. Μια κραυγή μόνο κι έναν ψίθυρο πού και πού ξεστομίζω μόνο και μόνο για να με προσέξεις. Να δεις πώς σμιλεύω την ψυχή μου και της δίνω σχήμα για χάρη σου.<br /><br />Τι σχήμα έχει η αγκαλιά;<br /><br />Μιλάς, μιλάς, μιλάς κι εγώ το μόνο που θυμάμαι απ'όσα λες είναι τα σημεία στίξης σου. Αυτά τα μικρά σημάδια που με κάνουν κάθε βράδυ να κλαίω! Βλέπεις, σ'αγαπάω από τότε κι εσένα δεν σου αρκεί. Κάθε βράδυ ψάχνω το κουράγιο να σου ζητήσω τα "ρέστα", και κάθε πρωί το μετανοιώνω.<br /><br />Στο άνισο της αγάπης ποια είμαι εγώ που θα ορθώσω ανάστημα;<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-801561695038741767?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-69916084668751401842011-03-02T01:04:00.000+02:002011-03-02T01:04:59.337+02:00<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Βάλαμε την αγάπη μας στο γύψο και γράψαμε πάνω "love for ever"</div><div style="text-align: center;">...</div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-6991608466875140184?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-90997159770432872502011-02-05T15:58:00.001+02:002011-02-06T19:59:27.591+02:00<div style="text-align: center;"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/TU1W9NipQWI/AAAAAAAAAzw/BXkOj47-wqc/s1600/9310214-sm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/TU1W9NipQWI/AAAAAAAAAzw/BXkOj47-wqc/s1600/9310214-sm.jpg" /></a></div><br /><br />Αναρριχήθηκες στο βρόχο με ακρίβεια αυτόχειρα. Ματαιώνοντας το έδαφος κάτω απ'τα πόδια σου με δυο δρασκελισμούς ίσα που ταλαντεύτηκες στο ασύλληπτο κενό σου. Μου άπλωσες το χέρι με την παλάμη ανάστροφη μην τύχει και ξεγελαστώ απ'τη μοίρα. Πιαστήκαμε καρπό -καρπό σε μια αναπότρεπτη αιώρηση. Κι έτσι μετέωροι κοιτάζαμε τη θηλιά να σφίγγει εντός μας από το βάρος της αμφιβολίας.<br /><br />Με τη σιγουριά της μοναξιάς πατήσαμε ξανά σε στέρεο έδαφος...<br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-9099715977043287250?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-10532759611783798992010-10-02T13:47:00.000+03:002010-10-02T13:47:31.110+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/TKcNoIozy3I/AAAAAAAAAzY/vYaic571Gwg/s1600/3345765-md.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="284" src="http://3.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/TKcNoIozy3I/AAAAAAAAAzY/vYaic571Gwg/s320/3345765-md.jpg" width="320" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κοιμήσου! Σαν κοιμηθείς θα ονειρευτείς. Γιατί τα όνειρα είναι του ύπνου γεννήματα...Κι αν θαρρείς πως ξυπνητός πάλι ονειρεύεσαι, μην σκιαχτείς! Του ύπνου σου είναι καμώματα...!</div><div style="text-align: center;">Ο ξυπνητός ο άνθρωπος,παιδί μου, δεν κατέχει το όνειρο. Μονάχα θύμησες έχει απ'αυτό!Κι αυτές πάλι, βάρος τού είναι...</div><div style="text-align: center;">Ο ξυπνητός ο άνθρωπος, παιδί μου, δεν φοβάται να ζει...! </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-1053275961178379899?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-80755472322137628002010-09-15T21:43:00.001+03:002010-09-15T21:47:34.376+03:00<div style="text-align: center;"><br /><br />Αναρτώ εκκρεμότητες θαυμάτων<br />σε αόρατους τοίχους με καρφιά δανεικά </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-8075547232213762800?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-33012255943210424412010-08-24T00:20:00.000+03:002010-08-24T00:20:19.228+03:00<div style="text-align: center;">Ήσουν προορισμός</div><div style="text-align: center;">κατά πως λένε η Ιθάκη μου</div><div style="text-align: center;">και μήτε Λαιστρυγόνες</div><div style="text-align: center;">μήτε τους Κύκλωπες</div><div style="text-align: center;">φοβήθηκα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"> Ήσουν μακρύ ταξίδι</div><div style="text-align: center;">κατά πως λένε ο πηγαιμός μου</div><div style="text-align: center;">και μήτε τους χειμώνες</div><div style="text-align: center;">μήτε τα καλοκαίρια</div><div style="text-align: center;">ξεστράτισα.</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ήσουν η αγάπη</div><div style="text-align: center;"> κατά πως λένε νόημα ζωής</div><div style="text-align: center;">και στης αγκάλη σου</div><div style="text-align: center;">τ'απάνεμο λιμάνι</div><div style="text-align: center;">αποκοιμήθηκα</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/THLikfgmEhI/AAAAAAAAAyw/xMeBnilJMbo/s1600/124_1r2823H_2002%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/THLikfgmEhI/AAAAAAAAAyw/xMeBnilJMbo/s200/124_1r2823H_2002%5B1%5D.jpg" width="170" /></a></div><div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: x-small;"><i><span style="color: #660000;">φώτο Uelsmann</span></i></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-3301225594321042441?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-85677886720033623872010-08-07T21:54:00.001+03:002010-08-07T21:55:51.419+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Σμιλεύω βλέμμα και ρίγη άκρατης αφής</div><div style="text-align: center;">σε ανάδρομες σκιές υπόλογων σωμάτων &nbsp; </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-8567788672003362387?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-35504619408513936052010-07-30T15:11:00.000+03:002010-07-30T15:11:30.525+03:00<div class="separator" style="clear: both; color: #990000; text-align: center;"><span style="font-size: large;"></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><b><i><br /></i></b><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/TFK9STqmneI/AAAAAAAAAyI/LqJ49CdglhU/s1600/13451_1263484191843_1371872305_708910_2845341_s.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/TFK9STqmneI/AAAAAAAAAyI/LqJ49CdglhU/s320/13451_1263484191843_1371872305_708910_2845341_s.jpg" /></a></div><br /><br /><br /><br /><br /><br />εξαπ<span style="color: #660000;"><i><b><span style="color: white;">Α</span></b></i></span>τώ&nbsp; δανείζω εθίζω&nbsp; βιάζω υποβάλλω αποξενώνω διαστρέφω απαιτώ θυμώνω πλη<b><i><span style="color: white;">Γ</span></i></b>ώνω στερώ κατηγορώ ενοχοποιώ πιέζω&nbsp; αθετώ&nbsp; απειλώ <i><b><span style="color: #990000;"><span style="color: white;">Α</span></span></b></i>πογοητεύω προστάζω υ<i><b><span style="color: #660000;"><span style="color: white;">Π</span></span></b></i>οτιμώ καταπιέζω&nbsp; προδίδω&nbsp; απατώ&nbsp; ταπεινώνω εκβιάζω υπερτιμώ εγκαταλείπ<span style="color: #660000;"><i><b><span style="color: white;">Ω</span></b></i></span> <br /><br /><div style="text-align: center;"><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-3550461940851393605?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-77222725738977089742010-07-28T15:43:00.000+03:002010-07-28T15:43:46.761+03:00<div style="text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/TDSI4Ol1GOI/AAAAAAAAAxQ/km7IIZ0J4E0/s1600/7709098-sm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/TDSI4Ol1GOI/AAAAAAAAAxQ/km7IIZ0J4E0/s320/7709098-sm.jpg" /></a></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;">Αναρριπίζω στάχτες υποσχέσεων<br />σε εστίες λιμνάζοντος πόθου</div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-7722272573897708974?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-57414793764826229362010-07-23T01:00:00.000+03:002010-07-23T01:00:37.852+03:00<div style="text-align: right;">&nbsp;Στο δεύτερο χρησμό χρόνου ενήλικα</div><div style="text-align: right;">θα μηρυκάζω φύλλα συκής</div><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/TEi6BJHlr6I/AAAAAAAAAxo/Rr3VqaQFrTw/s1600/6093147-lg.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://4.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/TEi6BJHlr6I/AAAAAAAAAxo/Rr3VqaQFrTw/s200/6093147-lg.jpg" width="181" /></a></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: left;">&nbsp;ήξεις αφήξεις άστικτα θα εξεμώ </div>ακροποδώντας&nbsp; σε κάρβουνα σβησμένα<div style="text-align: center;"> </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-5741479376482622936?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-84293404208635612762010-07-16T15:40:00.000+03:002010-07-16T15:40:30.553+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/TEBRwaET4UI/AAAAAAAAAxg/AxYezFczqIg/s1600/9185630-sm.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://3.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/TEBRwaET4UI/AAAAAAAAAxg/AxYezFczqIg/s200/9185630-sm.jpg" width="167" /></a></div><div style="text-align: left;">Πολλές φορές μου πρόσφερες τον ουρανό με τ'άστρα.Δεν δέχτηκα ποτέ!... Γιατί ήξερα πως είναι όμορφα επειδή είναι <b>ακριβώς εκεί </b>που είναι..</div><div style="text-align: center;">Η <span style="color: red;">ομορφιά </span>του ουρανού είναι <b>αναλλοίωτη</b>, γιατί πάντα τον κοιτάμε από την ίδια <span style="color: #999999;">απόσταση</span>...<span style="color: #999999;">Απόσταση</span>!...<span style="color: #999999;">Απόσταση</span>! Τρομάζω στο <b>μέγεθός </b>της, μα νιώθω τόση <span style="color: #f6b26b;">ασφάλεια</span> που υπάρχει...&nbsp;&nbsp;</div><div style="text-align: right;"><blockquote>Τώρα ξέρω γιατί νιώθω απέραντη <span style="color: #0b5394;">ανασφάλεια </span>μαζί σου... </blockquote></div><div style="text-align: left;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-8429340420863561276?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-6586179534406618192010-07-04T01:05:00.001+03:002010-07-04T01:16:47.721+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/TC-zXzABFvI/AAAAAAAAAxI/2RyfMrpAYcQ/s1600/84_1r2115_Untitled__1992%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/TC-zXzABFvI/AAAAAAAAAxI/2RyfMrpAYcQ/s320/84_1r2115_Untitled__1992%5B1%5D.jpg" /></a></div><br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Κραδαίνω σιωπές απαράλλαχτου πόνου&nbsp;&nbsp;</div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">στις επάλληλες αντηχήσεις του « ίσως»<br /><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-size: xx-small;">φώτο&nbsp; <b><i>Jerry Uelsmann</i></b></span></div></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-658617953440661819?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-64394891109728548402010-04-10T22:43:00.000+03:002010-04-10T22:43:40.254+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: right;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: left;">&nbsp;<a href="http://1.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/S8DIYj08taI/AAAAAAAAAww/D4beqboRlNA/s1600/80_1r1980_Untitled__1990%5B1%5D.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/S8DIYj08taI/AAAAAAAAAww/D4beqboRlNA/s320/80_1r1980_Untitled__1990%5B1%5D.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: right;">Τικ τακ τικ τακ...</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: right;">ενσταλάζει ο χρόνος τα χρόνια μου</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: right;">αδιαπραγμάτευτος</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: right;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: right;">κάπου κάπου</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: right;">κάποιος έρωτας συναλλάσσεται μαζί του</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: right;">υπερφίαλος</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: right;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: right;">τικ τακ τικ τακ...</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: right;">ενσταλάζει ο έρωτας τα δάκρυά μου</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: right;">ηττημένος </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp; </div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div style="text-align: center;">φώτο&nbsp; <b><i>Jerry Uelsmann</i></b></div><div style="text-align: right;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-6439489110972854840?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-2580164190392033522010-03-30T19:51:00.004+03:002010-03-30T20:16:47.812+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/S7Ir6RQwkuI/AAAAAAAAAwQ/mp2NQW2lAyA/s1600/6100740-sm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/S7Ir6RQwkuI/AAAAAAAAAwQ/mp2NQW2lAyA/s320/6100740-sm.jpg" /></a></div><br /></div><div style="text-align: center;"><br /><br /><br />Συσσωρεύω νύχτα και χειμώνα πολύτιμο<br /><br />σε ρηχά κυτία εύθραυστης άνοιξης<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-258016419039203352?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-44196076093346505552010-03-19T15:35:00.001+02:002010-03-19T15:37:13.825+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/S6NkjJS7xuI/AAAAAAAAAv4/B1vvGPP4XqA/s1600-h/6653160-sm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="223" src="http://1.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/S6NkjJS7xuI/AAAAAAAAAv4/B1vvGPP4XqA/s320/6653160-sm.jpg" width="320" /></a></div><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;">Φωνή βοώντος εν τη καρδία<br /><br /><div style="text-align: center;">αμετάπτωτη<br /><br />της μοναξιάς η επάρκεια<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </div><div style="text-align: center;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </div>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />&nbsp; </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-4419607609334650555?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-71665526492841839702010-03-07T12:40:00.000+02:002010-03-07T12:40:41.411+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div style="text-align: center;"><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/S5Jn9gbxhtI/AAAAAAAAAvQ/UteRIXrOWdU/s1600-h/2290289-sm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/S5Jn9gbxhtI/AAAAAAAAAvQ/UteRIXrOWdU/s320/2290289-sm.jpg" /></a></div><br /></div><div style="text-align: center;">Στα σκοτεινά κελιά των επιλογών<br />διανοίγω οπές εν κρυπτώ και βασάνω</div><div style="text-align: center;"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-7166552649284183970?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-18999800326444687752010-02-27T18:10:00.001+02:002010-02-27T19:49:38.071+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/S4kg7cqfCjI/AAAAAAAAAu4/RJsPJFdW6Ew/s1600-h/5950258-sm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a>&nbsp;<a href="http://4.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/S4kg7cqfCjI/AAAAAAAAAu4/RJsPJFdW6Ew/s1600-h/5950258-sm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/S4kg7cqfCjI/AAAAAAAAAu4/RJsPJFdW6Ew/s320/5950258-sm.jpg" /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Πλέκω σχοινί μιας χρήσεως<a href="http://4.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/S4kg7cqfCjI/AAAAAAAAAu4/RJsPJFdW6Ew/s1600-h/5950258-sm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><br /></a></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">συνάπτοντας άκρα ξεφτισμένων στιγμών</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-1899980032644468775?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-83224415470522204482010-02-13T20:52:00.000+02:002010-02-13T20:52:10.275+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">&nbsp;<a href="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/S3bhkXoQxzI/AAAAAAAAAuo/hMUmPejBuUc/s1600-h/1-masques.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/S3bhkXoQxzI/AAAAAAAAAuo/hMUmPejBuUc/s320/1-masques.jpg" /></a>&nbsp;</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Έφτασε η μέρα του μεγάλου Καρνάβαλου!</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Τι χαρά!...</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Τόσοι πολλοί μασκαράδες!</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Πολύχρωμες φορεσιές... Μονόχρωμες διαθέσεις...</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Δεν βαριέσαι!</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Άλλωστε η Αποκριά είναι η μόνη ευκαιρία που έχει ο καθένας μας να υποκριθεί χωρίς να υπόκειται στη βάσανο του εσωτερικού παιξίματος...</div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-8322441547052220448?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-43168702339750896642009-12-30T19:25:00.000+02:002009-12-30T19:25:39.565+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/Szt4QpkfaZI/AAAAAAAAAuQ/S7sA3iD7FCU/s1600-h/4296912-1-visages-de-letrange.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/Szt4QpkfaZI/AAAAAAAAAuQ/S7sA3iD7FCU/s320/4296912-1-visages-de-letrange.jpg" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">"Να τα πούμε;"..."Να τα πείτε!", κι η καγκελόπορτα άνοιξε αυτόματα. Ταυτόχρονα άνοιξε και η εξώπορτα κι ακούστηκε το πολυπόθητο:"Όρίστε,περάστε! Μην στέκεστε εκεί..."<br /></div><div style="text-align: center;">"Μόλις μπήκαμε στη Χώρα των Θαυμάτων!",σκέφτηκα και κοίταζα ολόγυρα μου προσπαθώντας να κρατήσω στα μάτια μου όσες περισσότερες εικόνες μπορούσα. Το σπίτι ήταν πανέμορφο! Παραμυθένιο. Παντού υπήρχαν πίνακες-ήταν στ'αλήθεια ζωγράφος τελικά!<br /></div><div style="text-align: center;">Μα σ'έναν πίνακα η ματιά μου αιχμαλωτίστηκε. Προφανώς και η παιδική μου σκέψη.<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ήταν ένας πίνακας,ο μεγαλύτερος στις διαστάσεις απ'όλους τους άλλους πίνακες, στερεωμένος στην πιο περίοπτη θέση του σπιτιού. Μόνος κι επιβλητικός.<br /></div><div style="text-align: center;">Απεικόνιζε ένα πορτραίτο-μάλλον γυναίκας. Μα ήταν ένα πρόσωπο χωρίς χαρακτηριστικά! Μήτε μάτια μήτε στόμα. Τίποτα. "Αφού δεν το τελείωσε γιατί το κρέμασε;",σκέφτηκε το παιδικό μου μυαλό, "Άραγε πώς θα είναι όταν το τελειώσει;...και ποια να είναι; Η κοπέλα του; Η μαμά του;...Πόσο θέλω να το δω όταν το τελειώσει!..."<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Ποτέ δεν πίστευα πως θα ξαναπερνούσα το κατώφλι αυτού του σπιτιού!<br /></div><div style="text-align: center;">Και να 'μαι τώρα εδώ, παραμονή Πρωτοχρονιάς και πάλι, να χτυπώ το κουδούνι για να του προσφέρω δώρα και μια συντροφιά...<br /></div><div style="text-align: center;">-Συγχώρεσέ με, που δεν σε θυμάμαι! Έχουν περάσει όμως πολλά χρόνια, γέρασα πια...<br /></div><div style="text-align: center;">-Μια φορά είχα έρθει σπίτι σας!λογικό είναι!<br /></div><div style="text-align: center;">-Όχι, όχι! Ένας ζωγράφος δεν επιτρέπεται ποτέ να ξεχνάει πρόσωπα! Ποτέ!<br /></div><div style="text-align: center;">-... Ξέρετε, θέλω να σας ρωτήσω κάτι-με όλο το θάρρος φυσικά.<br /></div><div style="text-align: center;">-Παρακαλώ! Πείτε μου...<br /></div><div style="text-align: center;">Το βλέμμα μου στράφηκε στο πορτραίτο.<br /></div><div style="text-align: center;">-Ύστερα από τόσα χρόνια και βλέπω πως αυτόν τον πίνακα δεν τον έχετε τελειώσει ακόμα! Γιατί;<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Γύρισε και κοίταξε τον πίνακα. Ύστερα έστρεψε το βλέμμα του σε μένα και με κοίταξε έκπληκτος.<br /></div><div style="text-align: center;">-Τι σε κάνει να πιστεύεις πως δεν τον έχω τελειώσει ακόμα;<br /></div><div style="text-align: center;">-Μα...το πρόσωπο δενέχει χαρακτηριστικά! Κάποιον θα απεικονίζει! Κάποιον συγκεκριμένο άνθρωπο...γυναίκα, φαντάζομαι!<br /></div><div style="text-align: center;">-Ασφαλώς και απεικονίζει συγκεκριμένα πρόσωπα! Όχι όμως ένα, αλλά πολλά! Πρόσωπα που αγάπησα και αγαπώ βαθιά! Πρόσωπα που δεν χρειάζεται να τα βλέπω για να θυμάμαι την αγάπη μου γι'αυτά...Η αγάπη βλέπεις, κοπέλα μου, δεν έχει πρόσωπο!...<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">-Κι το πορτραίτο αυτό, αυτό ακριβώς είναι για μένα...<br /></div><div style="text-align: center;"><i>Το πορτραίτο της αγάπης! </i><br /></div><div style="text-align: center;">&nbsp; &nbsp; <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-4316870233975089664?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-29482961604514353962009-12-29T17:47:00.002+02:002009-12-31T17:07:28.861+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SzoG-KCEGOI/AAAAAAAAAtg/oGJ1mqUjpNI/s1600-h/4296912-1-visages-de-letrange.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SzoG-KCEGOI/AAAAAAAAAtg/oGJ1mqUjpNI/s400/4296912-1-visages-de-letrange.jpg" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="color: #999999; text-align: center;">Ήταν ξημερώματα παραμονής Πρωτοχρονιάς, εγώ κοντά στα δέκα τότε, και μ'όλο τον απαραίτητο<br />εξοπλισμό-γάντια, σκούφο,κασκόλ και τριγωνάκι- που επέβαλε ο καιρός και η εθιμοτυπία, τριγύριζα μαζί με την καλύτερή μου φίλη τους δρόμους και τους παράδρομους της συνοικίας ψάλοντας τα κάλαντα σε κάθε πόρτα που βρίσκαμε μπροστά μας.<br /></div><div style="color: #999999; text-align: center;">Μία όμως πόρτα, την πόρτα της Χώρας των Θαυμάτων όπως τη λέγαμε εμείς τα παιδιά, θα την κτυπούσαμε τελευταία...<br /></div><div style="color: #999999; text-align: center;"><br /></div><div style="color: #999999; text-align: center;">Ο κ. Π. ήταν ένας όμορφος,πολύ όμορφος νεαρός άντρας-τουλάχιστον τα παιδικά μου μάτια έτσι τον έβλεπαν- πού ζούσε μόνος του σ'αυτήν την επιβλητική μονοκατοικία- κληροδότημα των γονιών του. Δεν είχε πολλές παρέες και σπάνια τον βλέπαμε να κυκλοφορεί έξω,όμως βλέπαμε πολύ κόσμο κατά μονάς να κυκλοφορεί προς τα μέσα..<br /></div><div style="color: #999999; text-align: center;">Η γειτονιά πάντα ψιθύριζε κακόβουλα,αφού όσο κι αν το λαχταρούσε ποτέ δεν είχε ακούσει απ'τα χείλη του ένα "Ορίστε!Περάστε!" Κι όσο οι γείτονες περίμεναν ως μάννα εξ ουρανού μια "αυτοψία" στο χώρο του,τόσο αυτός τους κρατούσε σε απόσταση αυλόγυρου.<br /></div><div style="color: #999999; text-align: center;">Ζωγράφος στο επάγγελμα-δεν είχε κάνει ποτέ έκθεση των έργων του-δούλευε κατά παραγγελία,όπως μαθαίναμε από τα "Ψου! ψου! ψου!" της γειτονιάς. Πίνακά του εγώ δεν είχα δει μέχρι τότε, αλλά δεν είχε σημασία, γιατί στα παιδικά μου μάτια φάνταζε ίδιος ο Πικάσο!<br /></div><div style="color: #999999; text-align: center;"><br /></div><div style="color: #999999; text-align: center;">Στεκόμασταν πια έξω από την κλειστή καγκελόπορτα,τρέμοντας από το κρύο, παροτρύνοντας η μία την άλλη να χτυπήσει το κουδούνι. Και τελικά το χτύπησε η άλλη. Από το θυροτηλέφωνο ακούστηκε η πιο γλυκιά, η πιο μελωδική,η πιο φωνή που είχαν ακούσει ποτέ τα παιδικά μου αφτιά!..<br /></div><div style="color: black; text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: left;"><i style="color: red;">συνεχίζεται&nbsp; </i><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-2948296160451435396?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-56069329504557238482009-12-26T17:05:00.001+02:002009-12-26T17:17:11.890+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SzYYQ3GQntI/AAAAAAAAAtY/7-qJur15MPk/s1600-h/%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%8D%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%BD%CE%B1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SzYYQ3GQntI/AAAAAAAAAtY/7-qJur15MPk/s400/%CF%87%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%8D%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%BD%CE%B1.jpg" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="color: black; text-align: center;"><b><i>Εις το όνομα του Υιού</i></b><br /></div><div style="color: black; text-align: center;">πίνω και καταπίνω τον αγλέουρα<br /></div><div style="color: black; text-align: center;">ψωνίζω και ψωνίζομαι μέχρι χρεών<br /></div><div style="color: black; text-align: center;"><br /></div><div style="color: black; text-align: center;"><b><i>Τις Άγιες τούτες μέρες</i></b><br /></div><div style="color: black; text-align: center;">ανάβω λαμπάκια και τα λαμπάκια μου<br /></div><div style="color: black; text-align: center;">μέχρι βραχυκυκλώματος<br /><span style="color: black;">εξυμνώ την φιλευσπλαχνία οικτίροντας τους επαίτες </span><br /></div><div style="color: black; text-align: center;">ανταλλάσσω ευχές,δώρα και μπινελίκια<br /></div><div style="color: black; text-align: center;">ως γνήσια σχιζοχριστιανή που είμαι<br /></div><div style="color: black; text-align: center;"><br /></div><div style="color: black; text-align: center;"><b><i>Εις το όνομα του Υιού</i></b>-επαναλαμβάνω-<br /></div><div style="color: black; text-align: center;">μην διανοηθώ να δώσω οτιδήποτε εκτός από χρήματα<br /></div><div style="color: black; text-align: center;">στα καλόπαιδα που θα μου πουν "Χριστός γεννάται σήμερον..."<br /></div><div style="color: black; text-align: center;"><br /></div><div style="color: black; text-align: center;">Πώς να το κάνουμε; Για μια <i>υπόληψη</i> ζούμε σ'αυτήν την κοινωνία!...<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><b style="color: red;">και του χρόνου</b><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-5606932950455723848?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-75813907206423275232009-12-05T15:56:00.002+02:002009-12-05T17:59:34.564+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SxoiLKZNlkI/AAAAAAAAAtQ/1gvdK3daoOA/s1600-h/2637429-sm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SxoiLKZNlkI/AAAAAAAAAtQ/1gvdK3daoOA/s320/2637429-sm.jpg" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;">62 χρόνια υπήρχε. Η ζωή της μια αδιάλειπτη αναβολή για το μεθαύριο. Το αύριο...χρόνος κενός,παρηγορητικός.<br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;">Η φωνή της μάνας αντηχεί ακόμα τα προστάγμά της στο άδειο πια σπίτι.<br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;">"Ντύσου σεμνά!"<br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;">"Μην κάθεσαι σαν τις πουτάνες έξω αργά!"<br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;">"Να βρεις κανένα καλό παιδί να ξεγελάσεις! Όχι τους πεινασμένους που κυκλοφορούν!"<br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;">Μα ούτε οι πεινασμένοι ούτε οι χορτάτοι γύρισαν ποτέ να την κοιτάξουν...<br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;">Η πόρτα του σπιτιού της μήνες τώρα παρέμενε ξεκλείδωτη τις νύχτες. Δεν φοβόταν πια! Προσπαθούσε, μα δεν φοβόταν. Και το χθες στεκόταν αδύναμο ολόγυρά της. Κάτι υπεράνω πάσης υποψίας την είχε καταλάβει.<br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;">Σήμερα το πρωί για πρώτη φορά τα βλέμματά τους συναντήθηκαν. Βλέμματα που κατάφεραν να βγάλουν τα μειλίχια της ψυχής τους σε χρόνο βηματισμού!...<br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;">Τον ήξερε καλά. Από την πρώτη στιγμή που τον είδα να τριγυρίζει άγνωστος στους δικούς της δρόμους,τον ήξερε. Απ'αυτόν θα έπαιρνε αυτό που δεν τολμούσε να ομολογήσει. Γιατί αυτός,ήταν ο μόνος που θα της το έδινε ανομολόγητα!&nbsp; &nbsp; &nbsp; <br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;">Τι κι αν ήταν 21 μόλις χρόνων; Τι κι αν είχε ζήσει στη φυλακή περισσότερο καιρό απ'ότι στην αγκαλιά της μάνας του;<br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;">Ίσως και να έπρεπε να ζήσει έτσι για να είναι έτοιμος να συναντήσει αυτήν...<br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;">Καθόταν στωικά στην πολυθρόνα της και περίμενε. Τον περίμενε. Ήξερε πως απόψε θα ερχόταν. Το ανέραστο κορμί της, το συρρυκνωμένο από το τίποτα, απόψε θα ξεπλήρωνε το τίμημα των 62 χρόνων της ζωής που ανέβαλε.&nbsp;&nbsp; <br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;">Το αύριο δεν θα ήταν γι' αυτήν πια χρόνος κενός,παρηγορητικός...<br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;">Το αύριο...<br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;">4 μέρες αργότερα την βρήκαν στο κρεβάτι της νεκρή. Το πτώμα της ήταν γυμνό. Ο δράστης δεν βρέθηκε ποτέ.&nbsp; <br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-7581390720642327523?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-69819963513274328752009-11-21T13:18:00.001+02:002009-11-21T13:22:09.369+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/Swem0N-FwYI/AAAAAAAAAtA/4Mu9cwLZCOE/s1600/4333087-sm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/Swem0N-FwYI/AAAAAAAAAtA/4Mu9cwLZCOE/s320/4333087-sm.jpg" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;">Αδυσώπητο το θαύμα εκπορνεύει<br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;">τη ματαιότητα ημών την επιούσια<br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;">σε κλίνες προκρούστειων δι'ευχών <br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;">&nbsp;εν οίκω ανοχής του νυν και αεί <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-6981996351327432875?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-20291793557659255232009-11-15T15:21:00.002+02:002009-11-15T15:27:47.179+02:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/Sv_-aHVISKI/AAAAAAAAAs4/oEy0F1593IM/s1600-h/6675427-sm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/Sv_-aHVISKI/AAAAAAAAAs4/oEy0F1593IM/s320/6675427-sm.jpg" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;">Ανυπεράσπιστη παρουσία η ψυχή εκτεθειμένη<br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;"> στο ανείπωτο<br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;">εκτελείται εν θερμώ με εγκάρσιες ριπές<br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;">βλεμμάτων<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-2029179355765925523?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-49413833137336600352009-10-31T22:54:00.004+02:002009-10-31T23:03:31.712+02:00<div style="text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SuyJXwnpxJI/AAAAAAAAAso/e8APMz_1nOY/s1600-h/eye2.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SuyJXwnpxJI/AAAAAAAAAso/e8APMz_1nOY/s400/eye2.jpg" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><br /><div style="color: black; text-align: center;">&nbsp;Τα μάτια μου στοιχειώθηκαν<br /></div><div style="color: black; text-align: center;">απ'τη στερνή σου εικόνα <br /></div><div style="color: black; text-align: center;">και βάλτωσε το δάκρυ μου<br /></div><div style="color: black; text-align: center;">στο έρημό μου βλέμμα<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-4941383313733660035?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-48079459209392147422009-10-10T23:14:00.002+03:002009-10-11T12:29:10.548+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/Ss3icxCAVFI/AAAAAAAAAsI/tnDZS1AFytQ/s1600-h/art.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/Ss3icxCAVFI/AAAAAAAAAsI/tnDZS1AFytQ/s320/art.JPG" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="color: black; text-align: center;">Όπου κι αν έστρεφα το βλέμμα<br />αντίκριζα νεκρές, διαμελισμένες λέξεις!<br /><br />Ένα γράμμα εδώ, ένα γράμμα εκεί,<br />σκορπισμένα γράμματα παντού!<br /><br /><br />Λέξεις που κάποτε έσφυζαν από ζωή,<br />ζωή με νόημα,είχαν χαθεί για πάντα!<br /></div><div style="color: black; text-align: center;"><br /></div><div style="color: black; text-align: center;">Ο θάνατος τους επήλθε ακαριαία<br /></div><div style="color: black; text-align: center;">στο παραλήρημα ενός αιμοσταγή έρωτα <br /></div><div style="color: black;"><br /></div><div style="color: black;"><br /></div><div style="text-align: center;"><div style="color: black; text-align: center;">Τα κίνητρα του στυγερού εγκλήματος<br /></div><div style="color: black; text-align: center;">παραμένουν σκοπίμως αδιευκρίνιστα <br /></div><div style="color: black;"><br /></div><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-4807945920939214742?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-50038266293460868972009-10-03T17:25:00.003+03:002009-10-03T17:47:12.784+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SsYm5GJBjxI/AAAAAAAAAr4/5MX4FPI8yVw/s1600-h/%CF%86%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SsYm5GJBjxI/AAAAAAAAAr4/5MX4FPI8yVw/s320/%CF%86%CF%84%CE%B5%CF%81%CE%BF.jpg" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><meta content="text/html; charset=utf-8" http-equiv="Content-Type"></meta><meta content="Word.Document" name="ProgId"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Generator"></meta><meta content="Microsoft Word 11" name="Originator"></meta><link href="file:///C:%5CDOCUME%7E1%5Cuser%5CLOCALS%7E1%5CTemp%5Cmsohtml1%5C01%5Cclip_filelist.xml" rel="File-List"></link><style> <!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-ansi-language:EN-US; mso-fareast-language:EN-US;} p.separator, li.separator, div.separator {mso-style-name:separator; mso-margin-top-alt:auto; margin-right:0cm; mso-margin-bottom-alt:auto; margin-left:0cm; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:72.0pt 90.0pt 72.0pt 90.0pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> </style> <br /><div align="center" class="separator" style="color: black; text-align: center;"><span style="font-size: small;">Ο σύμμαχός μου όμως, με κρατούσε ξάγρυπνη τις νύχτες. Η ανάσα του αυτή με αναστάτωνε.. Είχα χάσει τον ύπνο μου. Ένιωθα πως κινδύνευα περισσότερο απ’αυτόν παρά από το τέρας!</span><br /></div><div align="center" class="separator" style="color: black; text-align: center;"><span style="font-size: small;">Άλλωστε, δεν μου είπε ποτέ, γιατί κρύφτηκε μαζί μου. Ποιος τον έστειλε. Πώς με βρήκε. Ποιο θα είναι το σχέδιό μας...Ναι, ήξερα πάντα, πως οι άγγελοι έρχονται όταν τους χρειάζεσαι για να σε προστατεύσουν. Αλλά αυτός...</span><br /></div><div align="center" class="separator" style="color: black; text-align: center;"><span style="font-size: small;">-Μαμά, όλοι οι άγγελοι είναι καλοί;</span><br /></div><div align="center" class="separator" style="color: black; text-align: center;"><span style="font-size: small;">- Ναι, γλυκιά μου! Κι είναι πάντα δίπλα μας για να μας προστατεύουν.</span><br /></div><div align="center" class="separator" style="color: black; text-align: center;"><span style="font-size: small;">- Μήπως όμως, τη νύχτα με το σκοτάδι οι άγγελοι γίνονται κακοί;</span><br /></div><div align="center" class="separator" style="color: black; text-align: center;"><span style="font-size: small;">- Κοιμήσου, καρδούλα μου, κι ο άγγελος σου θα είναι στο προσκεφάλι σου για να κοιμηθείς ήσυχα!</span><br /></div><div align="center" class="separator" style="color: black; text-align: center;"><span style="font-size: small;">Όμως αυτός...</span><br /></div><div align="center" class="separator" style="color: black; text-align: center;"><span style="font-size: small;">Έσβησε το φως πίσω της, κι εγώ χώθηκα για άλλη μια φορά στο καταφύγιό μου.</span><br /></div><div align="center" class="separator" style="color: black; text-align: center;"><span style="font-size: small;">&nbsp;Και πάλι αυτός!...</span><br /></div><div align="center" class="separator" style="color: black; text-align: center;"><span style="font-size: small;">Το είχα πάρει πια απόφαση. Δεν τον ήθελα μαζί μου άλλο. Άγγελος ξεάγγελος εμένα δε με βοηθούσε καθόλου!</span><br /></div><div align="center" class="separator" style="color: black; text-align: center;"><span style="font-size: small;">Το επόμενο βράδυ του φυλούσα μια έκπληξη. </span><br /></div><div align="center" class="separator" style="color: black; text-align: center;"><span style="font-size: small;">Μόλις η μαμά έσβησε το φως, έμεινα έξω από το καταφύγιό μου. Κρατούσα την ανάσα μου μήπως κι ακούσω τη δική του δίπλα μου,αλλά σιωπή!... "Δε θα βρεις μέρος να κρυφτείς! Τέλος το μικροσκόταδο!", μονολογούσα, καθώς περίμενα να εμφανιστεί. Έμεινα μουδιασμένη για κάμποση ώρα... Μάταια.</span><br /></div><div align="center" class="separator" style="color: black; text-align: center;"><span style="font-size: small;">Δεν εμφανίστηκε ποτέ ξανά!...</span><br /></div><div align="center" class="separator" style="color: black; text-align: center;"><span style="font-size: small;">Από τότε, το σκοτεινό τέρας σταμάτησε να με απειλεί. Κοιμόμουν πια μαζί του ήσυχα τις νύχτες.</span><br /></div><div align="center" class="separator" style="color: black; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div align="center" class="separator" style="color: black; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><br /></span><br /></div><div align="center" class="separator" style="color: black; text-align: center;"><span style="font-size: small;">Ίσως, τελικά, να μην ήθελε εμένα να καταπιεί, αλλά τον «άγγελό» μου!... </span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-5003826629346086897?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-87174561333171380892009-09-27T17:08:00.003+03:002009-10-03T17:48:42.758+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/Sr9hJhF8JpI/AAAAAAAAArw/yHEQe5rpSgs/s1600-h/4780154-sm.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/Sr9hJhF8JpI/AAAAAAAAArw/yHEQe5rpSgs/s320/4780154-sm.jpg" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;"><span style="font-size: small;">Έτσι μ'έπαιρνε ο ύπνος&nbsp; πάντα..με το κεφάλι κάτω απ'τα σκεπάσματα.</span><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;"><span style="font-size: small;">Σαν έσβηνε η μαμά το φως κι έμενα μόνη στο σκοτάδι,</span><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;"><span style="font-size: small;">έφτιαχνα ένα σκοτάδι μόνη μου, μικρότερο, στα μέτρα τα δικά μου, για να ξορκίζω τάχα, το μεγάλο.</span><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;"><span style="font-size: small;">Και ήταν το σκέπασμά το καταφύγιό μου, που κρατούσε μακριά το μεγάλο σκοτεινό τέρας και δεν κατάφερε ποτέ του να με καταπιεί...</span><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;"><span style="font-size: small;">Μέσα στο δικό μου μικρό σκοτάδι,κάτω απ'τα σκεπάσματα κρύφτηκε μαζί μου κι ένας άγγελος, ο Φόβος.Δεν τον είδα ποτέ μου! Τον ένιωθα όμως κοντά μου.Τόσο κοντά μου, που κάποιες φορές νόμιζα πως ήταν μέσα μου! Κάθε βράδυ ήταν εκεί, μαζί μου.Και το μόνο που ξέρω γι'αυτόν είναι ο τρόπος που ανάσαινε. Πότε ανάσαινε βαριά και πότε γρήγορα. Μα ποτέ δεν σταματούσε να ανασαίνει...Ανάσαινε! Ανάσαινε ο φόβος!</span><br /></div><div class="separator" style="clear: both; color: black; text-align: center;"><span style="font-size: small;">Χρειαζόταν τόσο πολύ οξυγόνο, που έπαιρνε το δικό μου. Κι εγώ του το έδινα αδιαμαρτύρητα. Ήταν, βλέπεις, ο άγγελός μου! Μαζί κρυφτήκαμε από το μεγάλο σκοτεινό τέρας,μαζί έπρεπε να το νικήσουμε ως το τέλος!... &nbsp; </span><br /></div><span style="font-size: small;"><br /></span><br /><span style="font-size: small;"><i style="color: #660000;">συνεχίζεται</i>...</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-8717456133317138089?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-17093553101820390672009-09-18T23:11:00.004+03:002009-09-18T23:39:36.474+03:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SrPilaik02I/AAAAAAAAArI/axd8dwb6OXI/s1600-h/4040556-md.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SrPilaik02I/AAAAAAAAArI/axd8dwb6OXI/s320/4040556-md.jpg" /></a><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Ακολουθούσαμε πιστά τον <b style="color: #660000;"><i><span style="font-size: large;">ίσιο</span> </i></b><span style="color: #660000;"><span style="background-color: orange; color: black;">δρόμο</span><br /></span><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">στη <span style="font-size: large;"><i style="color: #660000;"><b>τεθλασμένη</b></i></span><span style="color: #660000;"> </span>μας πορεία<br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">Το φεγγάρι είναι <span style="font-size: large;"><b style="color: #660000;"><i>μαγικό</i></b></span>-μου είπες-<br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">μόνο σαν πέφτει <span style="font-size: large;"><span style="color: #660000;"><span style="font-size: small;"><span style="color: #444444;">το</span></span></span><i style="color: #660000;"><b> σκοτάδι </b></i></span><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-1709355310182039067?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-13038249463622494152009-09-12T00:51:00.007+03:002009-09-12T16:20:57.252+03:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/Spr2eNBsdWI/AAAAAAAAArA/_hlw403Oav8/s1600-h/7575859-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 192px; height: 199px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/Spr2eNBsdWI/AAAAAAAAArA/_hlw403Oav8/s320/7575859-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5375880103973385570" border="0" /></a><br /><br />Έλυσε τη σιωπή του<br /><br />και με το ίδιο σχοινί<br /><br />φτιάχνοντας βρόχους δυο<br /><br />έπνιξε τα δάκρυά του<br /><br />Δεν υπολόγισε όμως τους λιγμούς<br /><br />κι έτσι, προδόθηκε<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-1303824946362249415?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-34736672447559249902009-05-02T11:49:00.004+03:002009-05-02T18:07:56.876+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SfwJ4CUDtXI/AAAAAAAAAqo/JQxqMTCxwWw/s1600-h/4083184-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 176px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SfwJ4CUDtXI/AAAAAAAAAqo/JQxqMTCxwWw/s320/4083184-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5331146917198148978" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br />Θέλω να τρέξω κατα'κει<br /><br />που έπεσε τ'αστέρι<br /><br />σε μια πλαγιά κάποιου βουνού<br /><br />μονάχο του θα κλαίει!<br /><br /><br />Μόλις με δει, αν φοβηθεί<br /><br />πώς ήρθα να το πάρω<br /><br />τι να του πω για να πιστεί<br /><br />πως ήρθα να το γιάνω;<br /><br /><br />Μα μόλις έφτασα εκεί<br /><br />με κοίταξε στα μάτια<br /><br />Μου είπε:"Σε περίμενα!<br /><br />για σένα υπήρχα πάντα!"<br /><br /><br />-Χρόνια περίμενα πολλά<br /><br />να κάνεις την ευχή σου<br /><br />Μ'είχες διαλέξει από παιδί<br /><br />Μου το 'πε η ψυχή σου!<br /><br /><br />Κι αν σβήσω εγώ,μη φοβηθείς!<br /><br />Η λάμψη μου θα ζήσει!<br /><br />Μέχρι το δρόμο της καρδιάς<br /><br />να βρεις, θα σε φωτίζει!<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-3473667244755924990?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-9934426700408179012009-04-23T20:10:00.005+03:002009-04-24T01:17:01.166+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SfDesgfYp9I/AAAAAAAAAqg/YGMBdg9r4Zo/s1600-h/6653160-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 199px; height: 139px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SfDesgfYp9I/AAAAAAAAAqg/YGMBdg9r4Zo/s320/6653160-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5328003215396480978" border="0" /></a><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><br />Ερώσα ψυχή<br /><br />σε σώμα ερώμενο<br /><br />-Έρωτα!<br /><br />Διττέ εραστή μου..<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-993442670040817901?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-32073761704498271272009-04-11T16:51:00.011+03:002009-04-11T17:41:34.807+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SeCppoQIFsI/AAAAAAAAAqA/XfmK022ud-g/s1600-h/3279308-md.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 234px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SeCppoQIFsI/AAAAAAAAAqA/XfmK022ud-g/s320/3279308-md.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323441292196714178" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: right;"> Στο βλέμμα της <span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 0, 0);">αγάπης</span><span style="color: rgb(153, 0, 0);"> </span>ο χώρος είναι <span style="font-weight: bold;">πολυδιάστατος</span>..<br /></div><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SeCpMF8vHeI/AAAAAAAAApw/HrSRWns6DwQ/s1600-h/3309643-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 199px; height: 137px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SeCpMF8vHeI/AAAAAAAAApw/HrSRWns6DwQ/s320/3309643-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5323440784772373986" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /><br />Στο βλέμμα του <span style="font-weight: bold; font-style: italic;"><span style="color: rgb(153, 102, 51);">έρωτα</span> </span>ο χώρος είσαι <span style="font-weight: bold;">ΕΣΥ</span>!<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-3207376170449827127?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-8319071358279918522009-03-30T22:03:00.005+03:002009-03-31T23:36:00.914+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SdEdn3zXRTI/AAAAAAAAApI/m6DeQH1B7SU/s1600-h/6093576-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 199px; height: 142px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SdEdn3zXRTI/AAAAAAAAApI/m6DeQH1B7SU/s320/6093576-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5319065205732754738" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /><br /><br />Οι άνθρωποι είμαστε λιμάνια.Σταθμοί τρένων.<br /><br />Τις ψυχές μας κουβαλάμε μέσα σε βαγόνια και καράβια.<br /><br />Σε μια στάση κάποιος περιμένει. Ακούει το σφύριγμα του τρένου.<br /><br />Ακούει την μπουρού κι αναστενάζει. Σκέφτεται:<br /><br /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;">Ταξίδι <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">άνευ προορισμού</span><br /><br />ή<br /><br />ταξίδι <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">άνευ αφίξεως;</span><br /><br /><br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">Να λείπω</span><br /><br />ή<br /><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">να έρχομαι;</span><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-831907135827991852?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-55674910365925983942009-01-24T14:22:00.007+02:002009-01-24T15:33:33.970+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SXsMkTJFzmI/AAAAAAAAAno/YVJz0hAyMTc/s1600-h/501004-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 182px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SXsMkTJFzmI/AAAAAAAAAno/YVJz0hAyMTc/s320/501004-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5294839604657376866" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br />Αν είχα ένα <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold; font-style: italic;">γιατί</span><span style="font-style: italic;"> </span>για το οποίο ζούσα, θα μπορούσα να συμβιβαστώ με οποιοδήποτε <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold; font-style: italic;">πώς</span>...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-5567491036592598394?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com29tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-63274004180307383982009-01-11T23:02:00.007+02:002009-01-13T15:10:38.272+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SWpe1Tqt0pI/AAAAAAAAAnA/ZJR5VYutMCU/s1600-h/3854549-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 133px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SWpe1Tqt0pI/AAAAAAAAAnA/ZJR5VYutMCU/s320/3854549-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5290144982205584018" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><br /><br />Ανέστειλα το χάδι<br /><br />ματαίωσα την αγκαλιά<br /><br />προσμένοντας την "άνοιξη"<br /><br /><br />Κι έτσι πορεύτηκα, με ένα "φθινόπωρο" στο χέρι<br /><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: left; font-style: italic; font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0);"><span><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><span>Παναγιώτη, για σένα</span></span></span><br /></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-6327400418030738398?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com24tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-63914861535605036042009-01-04T15:12:00.005+02:002009-01-04T19:43:28.314+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SWC5YNlcqkI/AAAAAAAAAmQ/6eZC8cOtaAw/s1600-h/123+4+U.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SWC5YNlcqkI/AAAAAAAAAmQ/6eZC8cOtaAw/s320/123+4+U.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5287429788147690050" border="0" /></a><br /></div><div style="text-align: center;"><br />"Περί πολλά <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 255, 0);">τυρβάζει</span> και τη μελέτη στον πετεινό φορτώνει!"...Αυτά έλεγες στη μάνα μου, όποτε ερχόταν στο σχολείο να ρωτήσει για την πρόοδό μου, και δεν της έμενε καμάρι για μένα.<br />Βλέπεις,με μεγάλωνε την εποχή των γραμμάτων(για τις τέχνες ούτε που ήθελε ν'ακούσει) και έτσι πίστευε η καημένη, πως η ζωή ενός ανθρώπου αρχίζει από το Α και τελειώνει στο Ω κυριολεκτικά! Και το ξύλο έπεφτε άνευ μουσικής το πρωί στο σχολείο το βράδυ στο σπίτι...Κι ας έλεγε ο πατέρας μου- προοδευτικός αλλά δειλός-πως τους ανθρώπους δεν μπορείς να τους <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 255, 0);">καλουπώσεις,</span> και πως όσο τους πιέζεις να κάνουν κάτι για το οποίο δεν είναι προορισμένοι τόσο πιο παραμορφωμένοι θα γίνονται, της μάνας μου το αυτί δεν ίδρωνε!<br /><br />Το ξύλο που έφαγα δε μου άφησε σημάδια στο κορμί. Κι ο πόνος ξεχάστηκε. Μονάχα κάποιες στιγμές, ακόμη και σήμερα, όταν τύχει να ακούσω τον ήχο της <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 255, 0);">βίτσας</span> που σχίζει τον αέρα, μονάχα τότε με κυριεύει μια ανατριχίλα κι ένα σφίξιμο στο στομάχι...<br /><br />Και πέρασαν χρόνια πολλά! Μεγάλωσα, σπούδασα... ωρίμασα. Ώσπου ένα βράδυ εμφανίστηκες μπροστά μου εσύ!Από το πουθενά! Ο εφιάλτης των μαθητικών μου χρόνων! Τρόμαξα να σε γνωρίσω. Βλέπεις το βλέμμα σου "έλεγε" φράσεις πρωτάκουστες!Εκλιπαρούσε για γνώσεις που απαξιώνες στον άλλον. "Μπορεί να με βοηθήσει κάποιος να αλλάξω το λάστιχο του αυτοκινήτου μου;" και με κοίταξες χωρίς να με αναγνωρίσεις..Πετάχτηκα πάνω,λες και κάποιος μ'έσπρωξε και προσφέρθηκα πρόθυμα!<br /><br />'Οση ώρα δούλευα με το λάστιχο δεν ανταλλάξαμε μήτε ματια μήτε κουβέντα. Μόνο τη στιγμή που σου επέστρεψα το <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 255, 0);">γρύλλο</span>, μόνο τότε με κοίταξες καλά καλά και ένιωσα πως με αναγνώρισες. Και τότε το βλέμμα σου έγινε "γνώριμο" ξανά...Απόκτησε εκείνη τη θαμπάδα της απαξίας, την αιχμηρότητα της αλαζονίας,την παγωμάρα της αδιαφορίας.<br />"Να που έμαθες και κάτι χρήσιμο,ε;Μισό λεπτό να πλύνω τα χέρια μου κι έρχομαι να μου πεις τα νέα σου"...<br /><br />Αυτό το λεπτό δεν έχω αντικειμενική κρίση πόσο διήρκησε. Πάντως, διήρκησε τόσο όσο χρόνο χρειάστηκα για να πεταχτώ στο απέναντι μαγαζί να αγοράσω ένα κεσεδάκι <span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 255, 0);">γιαούρτι</span> και να σου το αδειάσω στα μούτρα χωρίς δεύτερη σκέψη!<br /><br />Τώρα τι νιώθω γι'αυτό που σου έκανα; Σίγουρα, όχι περηφάνια! Με ρωτάς, αν το μετάνιωσα;<br />ΌΧΙ! Πώς μπορείς να μετανιώσεις, όταν κάνεις ένα παιδί να γελάσει;...<br /><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><a style="color: rgb(102, 0, 0);" href="http://mobbingbomb.blogspot.com/">Σπίθα</a>, Καλή Χρονιά!<br /></div><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-6391486153560503604?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-20737060755111192982008-11-30T15:56:00.006+02:002008-12-01T13:41:17.584+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/STKcU-VJ6zI/AAAAAAAAAlo/jcYvmVeuS0M/s1600-h/6154865-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 151px; height: 199px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/STKcU-VJ6zI/AAAAAAAAAlo/jcYvmVeuS0M/s320/6154865-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5274449997747317554" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /><br />"Δεν μπορώ να πω, η γυναίκα ήταν όμορφη! Αρκετά ζουμερή,αλλά δε με χαλούσε καθόλου αυτό! Είχαμε "βγάλει τα μάτια μας" καμμιά δεκαριά φορές μες στο αυτοκίνητο,πάντα νύχτα, και πάντα σε απόμερα μέρη...Καταλάβαινα πως της άρεσε μαζί μου από τα αχαλίνωτα βογγητά της.Σχεδόν σπαρταρούσε στα χέρια μου! Κατά τ'άλλα, δεν έβγαζε λέξη! "Μ'άρεσε,δε μ'άρεσε","Θα ήθελα αυτό ή εκείνο", τίποτα! Απο την άλλη, ό,τι κόλπο και να της έκανα,αντίρρηση δεν έφερνε και μάλιστα έδειχνε να το απολαμβάνει! Σε γενικές γραμμές θέλω να σου πω,πως την έβρισκα πολύ μαζί της σεξουαλικά! Ξέρεις όμως, ο άντρας γουστάρει να βλέπει αυτό που κάνει! Έτσι; Οπότε μια μέρα, της λέω στο τηλέφωνο:"Απόψε θα περάσω να σε πάρω και θα πάμε σ'ένα απόμερο ξενοδοχειάκι". Αντίρρηση δε μου έφερε,ως συνήθως, και το βραδάκι βρεθήκαμε αγκαλίτσα σ'ένα δίκλινο με θέα το τίποτα.<br />Σε κάποια στιγμή πάει στο μπάνιο και μου εμφανίζεται σε λίγο, με ένα σέξι μαύρο νεγκλιζέ, καλτσοδέτες και ζαρτιέρες! Τι με θες εμένα! Κάγκελο ο μικρός κατευθείαν! Την αρπάζω την ρίχνω στο κρεβάτι κι αρχίζει το έλα να δεις! Κι εκεί που είμαστε πάνω στην έξαψη,και την παίρνω από πίσω, αρχίζει να μιλάει! Και τι να λέει; Πρόστυχες λέξεις!Βρόμικες!Χυδαίες! Με τρέλανε! Δεν ήξερα από πού μου έρχονταν! Μιλάμε είχα γίνει τούρμπο! Κι όπως τη γυρίζω και την βλέπω πια κατά πρόσωπο, με κοιτάζει μέσα στα μάτια και συνεχίζει τα προστυχόλογα. Αυτό ήταν! Μου 'πεσε! Μπερδεύτηκα! Βραχυκύκλωσα! Ένιωσα αδύναμος!Μαλάκας! Πώς να στο πω;<br /><br />Τόση <span style="font-style: italic; color: rgb(255, 102, 102);">αθωότητα</span> στο βλέμμα και τόση <span style="font-style: italic; color: rgb(102, 0, 0);">προστυχιά</span> στο σώμα...Πώς να τα χειριστώ ταυτόχρονα;<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-2073706075511119298?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-12136152883932752392008-11-19T19:07:00.006+02:002008-11-19T20:39:40.080+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SSROYzKgP9I/AAAAAAAAAlY/IA1LCVBWBcI/s1600-h/1983422-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 142px; height: 199px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SSROYzKgP9I/AAAAAAAAAlY/IA1LCVBWBcI/s320/1983422-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5270423651888414674" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br />Κάθε βράδυ σου τηλεφωνώ...Σου ζητώ να'ρθεις...Κι εσύ,ποτέ δε μου χαλάς το χατίρι! Έχεις αφεθεί στο παιχνίδι του παραλόγου. Δεν παραπονιέσαι ποτέ! Όσο κι αν σε ταπεινώνω! Όσο κι αν σε πληγώνω! Γιατί άραγε;...<br /><br /><br /><br />Πάντα το ίδιο σκηνικό ανάμεσά μας. Ξανά και ξανά! Για πόσο; Μ'αφήνεις να σου ξεσκίζω σαν το αγρίμι τα ρούχα σου,το δέρμα σου,το μέσα σου και να ψάχνω ακούραστα, ακατάπαυστα αυτό που ζήσαμε και χάθηκε! Αυτό που "παραλίγο να συμβεί"!<br /><br /><br /><br /><br />-Με λυπάσαι! Το βλέπω στα μάτια σου!...Δε με νοιάζει όμως!Μου λείπεις και θέλω πίσω την αγάπη μας...Την ευτυχία μας!<br /><br /><br />-Πότε επιτέλους θα καταλάβεις πως δε σου λείπω εγώ; Δε σου λείπει ούτε η αγάπη ούτε η ευτυχία;<br /><br /><br />-Πώς μπορείς να μου λες κάτι τέτοιο; Δε βλέπεις την απελπισία μου; Δε βλέπεις πως η ζωή με πονάει χωρίς εσένα;<br /><br /><br />-Η ζωή σε πονάει, γιατί σου λείπει το κομμάτι του εαυτού σου! Εκείνο, που κάποτε μου χάρισες απλώχερα... Αυτό σου λείπει! Ο ίδιος σου ο εαυτός! Δεν ξέρω που πρέπει να ψάξεις για να τον βρεις! Σίγουρα όμως, όχι σε μένα!<br /><br /><br />-...<br /><br /><br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-1213615288393275239?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-77579779308665394282008-11-10T20:32:00.002+02:002008-11-10T21:41:51.735+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SRh_S_m4O2I/AAAAAAAAAlI/LSPw5QDQnCE/s1600-h/5615898-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SRh_S_m4O2I/AAAAAAAAAlI/LSPw5QDQnCE/s320/5615898-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5267099728498670434" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /><br /><br />Κι έτσι, ανέλπιστα κι αθόρυβα, βρήκα την έξοδο κινδύνου!<br /><br />Μονομιάς, αγάπησα τη μοίρα μου!<br /><br /><br />Μετέτρεψα το "<span style="color: rgb(0, 102, 0); font-weight: bold;">έτσι συνέβη</span>" σε "<span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">έτσι το θέλησα</span>"<br /><br />και γαλήνεψε η ψυχή μου...<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: left;">Από το βιβλίο του Irvin Yalom "Η θεραπεία του Σοπενάουερ"<br /></div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-7757977930866539428?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-89852051122977883242008-11-06T19:03:00.002+02:002008-11-06T19:50:13.846+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SRMl-uhNB7I/AAAAAAAAAlA/Bjb4AYHyWks/s1600-h/6100740-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 180px; height: 199px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SRMl-uhNB7I/AAAAAAAAAlA/Bjb4AYHyWks/s320/6100740-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5265594148895655858" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /><br />Θυμάσαι,αγάπη μου, που μου έλεγες, πως οι άνθρωποι είναι οι επιλογές τους;<br /><br />Θυμάσαι, ζωή μου, που μου έλεγες, πως η ελευθερία του ανθρώπου αρχίζει<br /><br /> εκεί, που αρχίζει η<br /><br />επιλογή;<br /><br />Θυμάσαι,λατρεία μου, που μου έλεγες, πως οι επιλογές αποκλείουν; Θυμάσαι;<br /><br />Σίγουρα θυμάσαι!...<br /><br />Κι ας μην είσαι εδώ να μου απαντήσεις...<br /><br /><br /><br /><br />Πάει καιρός από τότε, που με απέκλεισες από τη ζωή σου και μπρος στη δική<br /><br />σου ελευθερία,<br /><br />εγώ "πάγωσα" μέσα στη μνήμη του χρόνου,συρρυκνώθηκε, κλείστηκα για<br /><br /> πάντα στο κουτί<br /><br />του Schroedinger...<br /><br />Ναι! Η ζωή μου πια είναι ένα παράδοξο..<br /><br />Και ξέρω, πως μόνο εσύ μπορείς να με νιώσεις! Μόνο εσύ μπορείς να με<br /><br /> πιστέψεις!<br /><br />Γιατί μόνο εσύ ξέρεις...<br /><br />πως ήμουν η <span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">μη</span><span style="font-weight: bold;"> </span>επιλογή σου! <br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-8985205112297788324?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-22481145702648400652008-10-29T20:17:00.004+02:002008-10-29T21:16:07.969+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SQiqIP4r-XI/AAAAAAAAAk4/28JFUjqMyFo/s1600-h/3333376-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 200px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SQiqIP4r-XI/AAAAAAAAAk4/28JFUjqMyFo/s320/3333376-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5262643223262394738" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br />Ο κυρ Χρήστος, ο μπακάλης της γειτονιάς, όταν ο χρόνος του το επέτρεπε, έβγαζε από την εσωτερική τσέπη του σακακιού του μια παλιά φθαρμένη ατζέντα, όπου ήταν περασμένα δεκάδες ονόματα με τηλέφωνα φίλων και γνωστών μιας άλλης μακρινής εποχής...<br /><br />Ξεφύλλιζε με μεγάλη προσοχή και τρυφερότητα τις σελίδες της, σταματούσε τυχαία σε μια, διάλεγε ένα όνομα, σήκωνε το ακουστικό και σχημάτιζε το νούμερο στο καντράν του τηλεφώνου...<br /><br />Η απάντηση από την άλλη γραμμή ήταν πάντα η ίδια: "Λάθος κάνετε! Δεν υπάρχει κύριος τάδε σ'αυτό τον αριθμό."<br />Κι αφού ζητούσε ευγενικά συγγνώμη για το "λάθος" που έκανε, κατέβαζε το ακουστικό κι έβγαζε έναν αναστεναγμό ανακούφισης και ευχαρίστησης και το πρόσωπό του φωτιζόταν παράξενα και ήταν έτσι φωτεινό όλη τη μέρα, λες και η απάντηση που άκουγε κάθε φορά ήταν αυτή που αποζητούσε να ακούσει! Λες και η απάντηση αυτή, μ'έναν μυστήριο τρόπο, επιδρούσε ευεργετικά στα μύχια της ψυχής του...<br /><br />Οι μέρες περνούσαν ήρεμα και ευτυχισμένα για τον κυρ Χρήστο, ώσπου ένα πρωί μπήκε στο μαγαζί του, ένας φίλος απ' τα παλιά. Από εκείνη την ημέρα, ο κυρ Χρήστος άλλαξε. Το πρόσωπό του δε χαμογέλασε ποτέ ξανά και την ατζέντα, αυτή που με τόση τρυφερότητα και φροντίδα φύλαγε στο σακάκι του και ξεφύλλιζε κάθε μέρα, αφού την έκαψε, λίγες μέρες μετά, έκλεισε για πάντα τα μάτια...<br /></div><div style="text-align: center;"><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-2248114570264840065?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-12731982458517801312008-10-18T16:54:00.000+03:002008-10-18T16:54:55.292+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SPYyWiN_dLI/AAAAAAAAAkY/6xM4QYXzoJ0/s1600-h/4113357-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SPYyWiN_dLI/AAAAAAAAAkY/6xM4QYXzoJ0/s320/4113357-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5257444977725633714" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /><br />Βραδέως λαξεύει ο Χρόνος<br /><br />τη μνήμη<br /><br />με αφαιρετική ακρίβεια<br /><br />ευτυχίας<br /><br />ωσότου, ψυχή και μνήμη<br /><br />φέρουν<br /><br />εκ νέου, το αυτόν ειδικό βάρος<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-1273198245851780131?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-50957223758324485232008-10-04T15:17:00.001+03:002008-10-04T15:13:36.125+03:00Πήρα τη σκυτάλη που μου έδωσε ο φίλος μου,<a style="color: rgb(0, 102, 0);" href="http://trelos.wordpress.com/">ο Τρελός</a>, για έμμετρες φθινοπωρινές ευχούλες με παιχνιδιάρικη διάθεση. Οι όροι: Μια ευχή για μένα,μια για κάποιον τρίτο και μια για τον εχθρό μου!<br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SL6rjEANibI/AAAAAAAAAac/S462OuWafUM/s1600-h/2938059-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SL6rjEANibI/AAAAAAAAAac/S462OuWafUM/s320/2938059-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5241815635164236210" border="0" /></a><br />Μια ευχή(για δύο!) και μια κατάρα λοιπόν! Για μένα,την αγάπη μου και τον...εχθρό μας!<br /><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;">Να μοιάζουνε οι λύπες μας με φύλλα μαραμένα<br /><br />και να στα φέρνει ο βοριάς στην πόρτα σου ένα ένα!<br /><br /><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(153, 0, 0); font-weight: bold;">Άντε, και καλό φθινόπωρο σε όλους μας! Εχθρούς και φίλους!</span><br /></div></div><br /><div style="text-align: center;"><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-5095722375832448523?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-73085279766838086972008-08-23T17:34:00.005+03:002008-08-23T20:48:34.617+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SLAgIgFuR9I/AAAAAAAAAaA/Pt2vIcIiVwE/s1600-h/2480579-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_pwphHaZfsKI/SLAgIgFuR9I/AAAAAAAAAaA/Pt2vIcIiVwE/s320/2480579-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5237721697056868306" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /><br /><br />"σαγαπό"...<br /><br />χωρίς απόστροφο<br /><br />χωρίς ωμέγα<br /><br />"σαγαπό"...<br /><br />όπως στο λέω<br /><br />όπως το ζω<br /><br /><br /><br />"σ'αγαπώ"...<br /><br />μπήκε η απόστροφος<br /><br />μετά το ωμέγα<br /><br />"σ'αγαπώ"<br /><br />σωστή η γραφή<br /><br />λάθος η αγάπη<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-7308527976683808697?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com31tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-85885088664117131822008-07-30T11:21:00.006+03:002008-07-30T15:48:18.399+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SJBZrJkGVVI/AAAAAAAAAZw/isd44R05-vc/s1600-h/3400567-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SJBZrJkGVVI/AAAAAAAAAZw/isd44R05-vc/s320/3400567-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228777765213721938" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br />"Θεέ, πάψε να γελάς κι άκουσέ με!"<br /><br />Τα πάντα σιώπησαν.<br /><br />Κι ο άνθρωπος συνέχισε: " Δε θέλω να μου δώσεις καμμία ικανότητα. Το μόνο που θέλω είναι να ξανανιώσω παιδί! Το ξέρω ότι δεν μπορώ να γίνω πάλι παιδί, αλλά κάνε με να νιώσω έτσι ξανά!"<br /><br />Ακούστηκε η φωνή του Θεού: "Και γιατί θέλεις να ξανανιώσεις παιδί; Απ' ό,τι γνωρίζω δεν είχες και τα καλύτερα παιδικά χρόνια. Ένα πειθήνιο όργανο των μεγάλων ήσουν. Γιατί λοιπόν, θέλεις να ξανανιώσεις σαν παιδί;"<br /><br />Ο άνθρωπος έπεσε σε περισυλλογή. Πέρασε καιρός πολύς,ώσπου κατάφερε να αρθρώσει μια απάντηση.<br /><br />"Θέλω να ξανανιώσω σαν παιδί, γιατί μόνο τότε δεν είχα το φόβο του χρόνου και του θανάτου! Και ξέρω τώρα πια, πως το φόβο του θανάτου τον ξεπερνάς όταν πάψεις να αντιλαμβάνεσαι το χρόνο και αντίστροφα."<br /><br />Σιωπή.<br /><br />'Λοιπόν;", είπε ο άνθρωπος με αγωνία.<br /><br />"<span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(102, 0, 0);">ΕΡΩΤΕΥΣΟΥ</span>", ακούστηκε η φωνή του Θεού δυνατή και σταθερή.<br /><br />"Τι;" ψέλλισε ο άνθρωπος.<br /><br />" Η παιδική ηλικία έφυγε ανεπιστρεπτί. Όχι όμως, το χάρισμα να ζεις για το τώρα! Να ζεις χωρίς το χρόνο και χωρίς το φόβο του θανάτου! Γι'αυτό: <span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(102, 0, 0);">ΕΡΩΤΕΥΣΟΥ!</span>"...<br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-8588508866411713182?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com39tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-42874017078687898662008-07-06T12:59:00.002+03:002008-07-06T14:07:18.928+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SHCgthhLlGI/AAAAAAAAAZg/aY3zEQlgRnY/s1600-h/3773902-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SHCgthhLlGI/AAAAAAAAAZg/aY3zEQlgRnY/s320/3773902-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5219848672074503266" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><br /><br />Παίζαμε την "Κρεμάλα"<br /><br />Δήμιος εγώ<br /><br />Βρόχος εσύ<br /><br />Βάλαμε την αγάπη στο παιχνίδι...<br /><br /><br />Χάσαμε!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-4287401707868789866?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-19852990080657380052008-07-02T11:34:00.002+03:002008-07-03T14:21:06.907+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SGtEbH5aTSI/AAAAAAAAAZY/wMovzMbVlo4/s1600-h/5633988-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SGtEbH5aTSI/AAAAAAAAAZY/wMovzMbVlo4/s320/5633988-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5218339826005855522" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><br /><br /><br />Από την πρώτη στιγμή που σε είδα, μου ήταν αδύνατον να σε βγάλω από το μυαλό μου. Ένα μυαλό που επαναπρογραμματίστηκε να λειτουργεί μόνο για σένα! Μάταια προσπαθούσα να σκεφτώ ό,τιδήποτε πέρα από σένα...Οι σκέψεις έμοιαζαν με παράσιτα που παρεμβάλλονταν ανάμεσα σε σένα και σε μένα, για να με αποσπάσουν να με αποπροσανατολίσουν να με εξαντλήσουν! Μα εσύ κατάφερνες πάντα να επιβληθείς! Σε όλα! Ερήμην μου και εξουσιοδοτημένα!...<br /><br />Οι αισθήσεις μου,στην απουσία σου, βρίσκονταν σε χειμερία νάρκη. Μόνο η παρουσία σου μπορούσε να τις ξυπνήσει. Ήσουν το μόνο ερέθισμα που μπορούσε να τις διεγείρει, να τις κατευθύνει...<br /><br />Οι νύχτες,οι ξάγρυπνες νύχτες μου,ήταν το διέξοδο του πόνου της απουσίας σου. Το σκοτάδι γινόταν ο καμβάς μου. Σε απεικόνιζα πάνω του, ένα ολογράφημα δικό σου, να με τυλίγει, να με εξουσιάζει!<br /><br />Ήμουν τ'αγρίμι που πεινούσε και διψούσε μόνο για σένα!<br /><br />Κι έπρεπε να τραφεί!<br /><br /><br />Πώς περιγράφεται η στιγμή που το πλάσμα, που τόσο ποθούσα, βρίσκεται τώρα παραδομένο στην αγκαλιά μου;<br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(102, 0, 0);">Ερωτο</span><span style="color: rgb(255, 255, 204);">κανιβαλισμός</span>!<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-1985299008065738005?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-8956635615866971292008-06-25T15:31:00.002+03:002008-06-25T15:54:13.377+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SGI7lCI9mZI/AAAAAAAAAZA/bJbMAMTcW30/s1600-h/4809664-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SGI7lCI9mZI/AAAAAAAAAZA/bJbMAMTcW30/s320/4809664-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5215796825864116626" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /><br />Διήνυσα χιλιόμετρα ζωής<br /><br />για να βρω το νόημά της.<br /><br />Κι αυτό βρισκόταν σε απόσταση<br /><br /> 2 εκατοστών από τα μάτια σου..<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-895663561586697129?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com35tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-74009592624406520142008-06-21T16:31:00.008+03:002008-06-21T19:53:02.140+03:00...άχρηστα πράγματα που με αφορούν!<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SF0DJT9NiSI/AAAAAAAAAY4/mlbLBXrzDa4/s1600-h/1996434-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SF0DJT9NiSI/AAAAAAAAAY4/mlbLBXrzDa4/s320/1996434-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5214327402075621666" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /><br />Η πρόσκληση ήρθε από τη φίλη μου τη <a style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(153, 51, 0);" href="http://www.blogger.com/metofeggariagalia.blogspot.com/">Φεγγαραγκαλιά</a>, της οποίας δεν μπορώ να αρνηθώ ποτέ, όταν με προσκαλεί σε παιχνιδάκια! Λοιπόν...<br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;">1)</span> </span>Χρησιμοποιώ ηλεκτρική οδοντόβουρτσα.<br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">2) </span>Έχω το ίδιο μπρελόκ στα κλειδιά,εδώ και 16 χρόνια, το οποίο είναι ένα κομμάτι από κέρατο τάρανδου.<br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">3)</span> Γράφω και με τα δύο χέρια εξίσου καλά.<br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">4)</span><span style="font-style: italic;"> </span>Κάτω από το μαξιλάρι μου έχω πάντα ένα ξύλινο παλαιστινιακό κομποσκοίνι.<br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">5)</span> Όλα τα φαγητά που τρώω, μηδενός εξαιρουμένου, τα συνοδεύω απαραιτήτως με φέτα τυρί.<br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">6)</span> Έχω δυο γνήσια πούρα αβάνας και δεν τα καπνίζω με το σκεπτικό ότι είναι μόνο δύο, κι αν τα καπνίσω πού θα τα ξαναβρώ!<br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">7)</span> Απεχθάνομαι το χρυσό.<br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">8)</span> Τις μαύρες γάτες τις θεωρώ γούρι μου.<br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">9)</span> Μου αρέσουν πολύ τα τεστ ευφυίας.<br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">10)</span> Δε χωνεύω καθόλου τη γειτόνισσά μου.<br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">10+1...</span><span style="font-style: italic;"> </span>Έχω κρεμασμένη πάνω μου πάντα μια σφυρίχτρα, καθότι είμαι της άποψης: "Ποτέ δεν ξέρεις" αν θα βρεθείς μία ωραία πρωία κάτω από χαλάσματα κάποιου κτιρίου!!!<br /><br /><br /><br />Θέλω να προσκαλέσω με τη σειρά μου στο παιχνίδι,αν φυσικά θέλουν και δεν έχουν παίξει ακόμα, <a style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(0, 51, 51);" href="http://www.blogger.com/mobbingbomb.blogspot.com/">το Σπίθα</a><span style="font-weight: bold; font-style: italic;"><span style="color: rgb(0, 51, 51);">,</span> </span><a style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(102, 51, 102);" href="http://www.blogger.com/nikospdj.blogspot.com/">τον κοτσυφάκο μου</a> και τον... <a style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(102, 51, 51);" href="http://www.blogger.com/trelos.wordpress.com/">ωραίο Τρελό!</a><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-7400959262440652014?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-87945590165198934632008-06-07T19:39:00.006+03:002009-10-10T13:38:48.323+03:00Η Πτώση<br /><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: center;"><a href="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SEq94dODeJI/AAAAAAAAAYg/vLMF8fIPMD4/s1600-h/6481093-sm.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5209184696621299858" src="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SEq94dODeJI/AAAAAAAAAYg/vLMF8fIPMD4/s320/6481093-sm.jpg" style="cursor: pointer; display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center;" /></a><br /><br /></div><br /><div style="text-align: center;">Κάποτε, τα μάτια σου ήταν τόσο φιλόξενα!<br /><br />Καθόμουν με τις ώρες στις άκρες τους<br /><br />και μιλούσα με την αλήθεια τους<br /><br /><br />Δε θυμάμαι πώς βρέθηκα στο κενό<br /><br />Αν μ' έσπρωξαν τα βλέφαρά σου<br /><br />ή μόνη έκανα το απονενοημένο διάβημα<br /><br /><br />Μα μες στον πανικό της πτώσης μου<br /><br />και στο αναπόφευκτο της πρόσκρουσής μου<br /><br />κρατήθηκα απ' το ψέμα των χειλιών σου<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><br /><a href="http://mobbingbomb.blogspot.com/" style="font-style: italic; font-weight: bold;">Σπίθα</a><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"> μου, σ'ευχαριστώ για την πρόσκληση!</span><br /></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-8794559016519893463?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com33tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-69438483628243472892008-05-28T21:26:00.005+03:002008-05-30T22:29:17.373+03:00<div style="text-align: center;"><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SD2lI0cPigI/AAAAAAAAAX4/5mp-v6EVdr0/s1600-h/3589136-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SD2lI0cPigI/AAAAAAAAAX4/5mp-v6EVdr0/s320/3589136-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5205498315244800514" border="0" /></a><br /><br /><br /><br />Τι σου ζήτησα;<br /><br />Το σώμα σου να γίνει το κελί μου<br /><br />και πίσω απ' των ματιών σου τα παραθυρόφυλλα<br /><br />να ονειρεύομαι την λύτρωσή μου!<br /><br /><br />Μια Κόλαση με θέα τον Παράδεισο!<br /><br />Τι σου ζήτησα;<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-6943848362824347289?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com41tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-88083311894691839432008-05-21T14:13:00.006+03:002008-05-21T22:28:33.034+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SDQzBl1llpI/AAAAAAAAAXY/IKQpISqnk-o/s1600-h/5019827-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SDQzBl1llpI/AAAAAAAAAXY/IKQpISqnk-o/s320/5019827-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5202839571949524626" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /><br /><br /><br /><br />Παραπαίω.<br /><br />Σκοτεινός ο λαβύρινθος.<br /><br />Δίχως την Αριάδνη,<br /><br />καταδικασμένος υπνοβάτης πια.<br /><br />Σκοντάφτω σ'ένα κουτί. Άδειο.<br /><br />Το βλέμμα μου αιχμάλωτο σε μια χαραμάδα.<br /><br />Δραπέτης το φως απ' τα δεσμά της ελπίδας.<br /><br />Κι εγώ...<br /><br />επέτης. Ανοίγω έρποντας την πόρτα.<br /><br /><br /><br /><br />Όλα, όπως τα άφησε έχουν μείνει. Παγωμένα στο χρόνο.<br /><br />Το γέλιο, το όνειρο, η ομορφιά, ο έρωτας.<br /><br />Ο έρωτας!<br /><br />Κοίτα, ξανά πόσα μου τάζει! Να!<br /><br />η άκρη του μίτου!<br /><br />Μα εδώ είναι το δωμάτιο της Πανδώρας!<br /><br />Η άλλη άκρη πού θα με βγάλει;....<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-8808331189469183943?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com36tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-43995750374948227632008-05-14T20:40:00.004+03:002008-05-15T00:02:03.540+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SCtAHV1lllI/AAAAAAAAAW4/fqjClpBoPQE/s1600-h/5535799-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SCtAHV1lllI/AAAAAAAAAW4/fqjClpBoPQE/s320/5535799-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5200320689594537554" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><br />Ναι! Βρισκόταν ψηλά. Πολύ ψηλά! Κάπου κοντά στον ήλιο. Πιο πάνω κι απ'τον<br /><br />ήλιο! Έβλεπε τη γη να απλώνεται από κάτω, όμορφη και ηλιόλουστη! Δική της.<br /><br />Ολόδική της! Χάζευε τους ανθρώπους και χαμογελούσε με τις αγωνίες τους,<br /><br />τους φόβους τους, τα όνειρά τους...Μα εκεί κάτω,σε μια γωνιά της γης,<br /><br />γινόταν μια κηδεία. Η δική της κηδεία! Κόσμος πολύς μαυροντυμένος<br /><br /> συνόδευε την πομπή. Το αγαπούσαν, βλέπεις, αυτό το σώμα που έφευγε.<br /><br />Πολλοί απ'αυτούς πονούσαν αληθινά γι'αυτήν την απώλεια. Το συνόδευαν<br /><br /> σκυφτοί ,βουβοί και απαρηγόρητοι στην τελευταία του κατοικία.<br /><br /><br />Σ'αυτό το μαυροντυμένο πλήθος, ξεχώριζε μια γυναίκα, η οποία ηγείτο της<br /><br /> πομπής, ντυμένη με λευκό νυφικό, καθώς συνόδευε στην τελευταία της<br /><br />κατοικία το δικό της σώμα. Κανείς δεν την παρηγορούσε! Δεν χρειαζόταν<br /><br /> ηθική συμπαράσταση. Με το θάνατο αυτού του σώματος, αναστήθηκε το δικό<br /><br />της.<br /><br /><br />Την κηδεία δεν την παρακολούθησε. Δεν υπήρχε λόγος άλλωστε! Κάθισε λίγο<br /><br />ακόμα εκεί να χαζέψει τον κόσμο κι ύστερα χάθηκε μες στον ήλιο...<br /><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-4399575037494822763?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-74564243286170727922008-05-12T13:44:00.004+03:002008-05-12T19:45:59.515+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SCgfsV1lljI/AAAAAAAAAWo/euEJRCdag2o/s1600-h/6878824-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SCgfsV1lljI/AAAAAAAAAWo/euEJRCdag2o/s320/6878824-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5199440616435848754" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br />Ήσουν εκεί στο σταυροδρόμι<br /><br />δίχως μορφή<br /><br />δίχως όνομα<br /><br />Ήσουν εκεί...<br /><br />κατεύθυνση στο βλέμμα μου<br /><br />στα βήματά μου<br /><br /><br />Ήσουν εκεί στη μοναξιά μου<br /><br />δίχως λόγια<br /><br />δίχως δάκρυα<br /><br />Ο σφιγμός που έκαιγε<br /><br />τη σφιγμένη μου γροθιά<br /><br /><br /> Στάζει νωπό το αίμα<br /><br /> απ' την παλάμη μου<br /><br />Γραμμή μες στις γραμμές κι εσύ<br /><br />μια χαρακιά της μοίρας μου<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-7456424328617072792?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-51089681347028061112008-05-10T13:59:00.007+03:002008-05-10T22:35:24.141+03:00Η πρόσκληση έγινε από την<a href="http://5zoes.blogspot.com/"> </a><a style="font-style: italic; font-weight: bold; color: rgb(51, 0, 153);" href="http://5zoes.blogspot.com/">Όναρ </a>και την αγαπημένη μου <a style="font-style: italic; font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);" href="http://totaksidimas.blogspot.com/">Καλυνάμα</a><a href="http://totaksidimas.blogspot.com/"><span style="font-style: italic; font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">.</span></a><br /><br /><br />Κανόνες:<br /><br />1) Γράφουμε κάτι σε ένα χαρτί.<br /><br />2)Σκανάρεις ή φωτογραφίζεις αυτό που έγραψες.<br /><br />3) "Ανεβάζεις" την ανάρτηση.<br /><br />4)Ειδοποιείς ότι συμμετείχες για το<a href="http://www.autographcollectors.blogspot.com/"> www. autographcollectors.blogspot.com</a><br /><br />5)Προσκαλείς κι άλλους να συμμετάσχουν.<br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SCWBR1y_esI/AAAAAAAAAWQ/PNbda2yKAPM/s1600-h/10052008009.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SCWBR1y_esI/AAAAAAAAAWQ/PNbda2yKAPM/s320/10052008009.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5198703488367819458" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /><div style="text-align: left;">Κάτι που εμένα με προβλημάτισε για τον τρόπο ύπαρξή μας με βάση το είναι:<br /><br />" Ένα μπλε ποτήρι φαίνεται μπλε, όταν το διαπερνάει το φως, που απορροφάει όλα τ' άλλα χρώματα και δεν τ' αφήνει να περάσουν.<br />Μ' άλλα λόγια, ονομάζουμε "μπλε" ένα ποτήρι, ακριβώς γιατί δεν κρατάει τα μπλε κύματα.<br />Τ' όνομά του δεν το παίρνει από κάτι που έχει, αλλά από ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΔΙΝΕΙ ΠΡΟς ΤΑ ΈΞΩ".<br /><br /><div style="text-align: right;">Max Hunziger<br /><br /><br /><div style="text-align: center;">Η ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΤΟ ΞΕΡΕΙ...<br /><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);font-family:verdana;" ></span><a style="color: rgb(255, 102, 0);" href="http://www.autographcollectors.blogspot.com/"><span style="color: rgb(102, 0, 204);font-family:verdana;" ><strong>Για το: </strong></span></a><strong><a href="http://www.blogger.com/www.autographcollectors.blogspot.com">www.autographcollectors.blogspot.com</a></strong></div><br /><br /></div></div><br /><br /><div style="text-align: left;">Προσκαλώ όποιον θέλει να συμμετάσχει στο παιχνίδι.<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-5108968134702806111?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-58497285871904221092008-05-01T14:59:00.002+03:002008-05-01T16:57:38.928+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SBmxVAoMqBI/AAAAAAAAAVg/JK6DTe-pyzc/s1600-h/download.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SBmxVAoMqBI/AAAAAAAAAVg/JK6DTe-pyzc/s320/download.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5195378619652548626" border="0" /></a><br /><br /><br /><div style="text-align: center;">-Την περασμένη εβδομάδα, συμπληρώσαμε έναν χρόνο με το μωρό μου!<br /><br />Του έκανα και μια έκπληξη! Αμφιβάλλω αν ποτέ στη ζωή του άλλη γυναίκα του έκανε κάτι τέτοιο!<br /><br />-Μα πες μου, μη με κρατάς σε αγωνία!<br /><br />-Καλά! Το έγκλημα ήταν οργανωμένο, μη νομίζεις! Πήγα παρακολούθησα τρεις μήνες χορό της κοιλιάς,είχα εν τω μεταξύ φέρει κι από το Μαρόκο, που πήγα πέρυσι, μια γνήσια στολή χανούμισσας,και την περασμένη Παρασκευή, ετοίμασα ανατολίτικα εδέσματα, τοποθέτησα παντού κεριά κι όταν γύρισε το μωρό μου από τη δουλειά και με είδε που τον υποδέχτηκα έτσι,τρελάθηκε!!!<br /><br />-Καλά, τον έκανες τον δικό σου, πασά με τα όλα του! Τυχερός! Πες μου έναν άντρα που να μη θέλει να τον έχει η γυναίκα πασά!<br /><br />-Και που λες, μπαίνει μέσα, με το στόμα ορθάνοιχτο, του βγάζω το σακάκι, σκύβω και του βγάζω και τα παπούτσια, τον οδηγώ στο τραπέζι, κι αφού του κάνω λίγο μασάζ στα πόδια , αρχίζω να του σερβίρω...Εγώ φυσικά καθόμουν και τον χάζευα πώς έτρωγε δήθεν, γιατί αν έτρωγα δε θα μπορούσα να κουνίσω ούτε τα σιρίτια,όχι την κοιλιά μου!Που παρεμπιπτόντως ξεχείλιζε κατά πολύ από το ρούχο,αλλά τέλος πάντων! Κι αφού έφαγε, τον έβαλα να καθίσει στο ανάκλιντρο, που αγόρασα ειδικά για την περίσταση- άσε τη φασαρία που έγινε γι'αυτή την αγορά!- δυνάμωσα τη μουσική και άρχισα να λικνίζομαι στο ρυθμό.<br /><br />-Κι αυτός τι έκανε;Πες μου αντιδράσεις!<br /><br />-Κοίταξε! Αυτός όπως σου είπα κάτι τέτοιο ούτε που το είχε φανταστεί!Οπότε είχε μια ψιλοαμηχανία,αλλά νομίζω πως του άρεσε!<br /><br />-Φαντάζομαι μετά πώς θα αναστέναξε το κρεβάτι,ε;<br /><br />-Μετά από το χορό κι αφού αρχίσαμε τις περιπτύξεις τέλος πάντων, μου λέει πως κι αυτός μου 'χει μια έκπληξη. Σηκώνεται, κατεβαίνει κάτω κι επιστρέφει με μια ανθοδέσμη! Τρελάθηκα εγώ! Ξενέρωσα αμέσως! "Κάτσε", του λέω, "με μια ανθοδέσμη θα την βγάλεις;". Κάθεται και με κοιτάζει αποσβολωμένος. "Εγώ έκανα τόσες ετοιμασίες, έφτιαξα τέτοια ατμόσφαιρα, σε έκανα πασά, κι εσύ μου δίνεις ένα μπουκέτο λουλούδια; Τόση αξία έχω για σένα;" . "Μα", μου λέει, δε σου πήρα μόνο λουλούδια, πήγαινε και δες στην τσέπη του σακακιού μου!"<br />Φυσικά δεν πήγα να δω! Τι να δω; Αν υπήρχε κάτι θα μου το 'χε δώσει μόνος του.Έτσι δεν είναι;<br /><br />-Και τελικά, πώς έκλεισε η βραδιά;<br /><br />-Κοιμηθήκαμε ξεχωριστά. Βέβαια το πρωί όταν ξύπνησα, στο κομοδίνο του κρεβατιού μου, υπήρχε ένα κουτάκι και είχε μέσα αυτό το διαμαντάκι!<br /><br />-Στο πήρε τελικά!<br /><br />-Εγώ πιστεύω πως το πήρε νωρίς το πρωί! Το βράδυ είχε μόνο τα λουλούδια!<br /><br />-Ε, τι σημασία έχει αν το πήρε το πρωί ή το βράδυ; Σημασία έχει ότι στο πήρε τελικά!<br /><br />-Ναι, μωρέ το γλυκούλι μου! Άσε που μου υποσχέθηκε για τα δύο χρόνια, όταν με το καλό τα συμπληρώσουμε, το διαμαντάκι σε δαχτυλίδι!<br /><br />-Ε, ένας χρόνος υπομονή! Πού θα πάει θα περάσει!<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-5849728587190422109?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com59tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-31797321598571300562008-04-29T11:34:00.003+03:002008-04-29T12:12:36.631+03:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SBbd1QoMp-I/AAAAAAAAAVI/HRpdNUl6TcE/s1600-h/3100481-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SBbd1QoMp-I/AAAAAAAAAVI/HRpdNUl6TcE/s320/3100481-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5194583127284819938" border="0" /></a><br /><br /><br />Μ' αγαπά;<br /><br />Δε μ' αγαπά!<br /><br />Μ' αγάπησε!<br /><br />Δε μ' αγαπά!<br /><br />Μ' αγάπα;<br /><br />Θα μ' αγαπήσει!<br /><br /><br />Μνήμη και όνειρο η αγάπη...<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-3179732159857130056?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com33tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-85757266226810820562008-04-24T13:10:00.003+03:002008-04-24T13:33:32.816+03:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SBBcuAoMp4I/AAAAAAAAAUY/UsOLDcqDHYw/s1600-h/6172816-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SBBcuAoMp4I/AAAAAAAAAUY/UsOLDcqDHYw/s320/6172816-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5192752315870521218" border="0" /></a><br /><br /><br />Κάτι δεν καταλάβαμε σωστά στην ιστορία...<br /><br />Γεμίσαμε το λόφο με σταυρούς και φύγαμε!<br /><br />Χωρίς Αποκαθήλωση, χωρίς Ταφή...πώς θα 'ρθει η Ανάσταση;<br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-8575726622681082056?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com23tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-56978598241330949822008-04-21T18:30:00.001+03:002008-04-22T11:35:06.176+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SAtiQJALILI/AAAAAAAAAT4/e4j8Awjb4Ig/s1600-h/2178544-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SAtiQJALILI/AAAAAAAAAT4/e4j8Awjb4Ig/s320/2178544-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5191351024908705970" border="0" /></a> <br /> <br /><div style="text-align: center;"> <br />Κάθισα κι απόψε να σου γράψω. Το ξέρω, πως θα είναι άλλη μια <br /> <br />επανάληψη του τίποτα! <br /> <br />Καιρό τώρα, προσπαθώ να χωρέσω στις λέξεις, ολάκερη την ψυχή μου! Να <br /> <br />χωρέσω τον πόνο, τον έρωτα, τη λαχτάρα, το όνειρο... Μάταια! <br /> <br />Παλεύουν οι λέξεις και η ψυχή μου πάνω σε μια κόλλα χαρτί. Και πότε μοιάζει <br /> <br />με αρένα, πότε με κλίνη του Προκρούστη! Με ποιους κανόνες να <br /> <br />την συμβιβάσω; Και σε ποιο μέτρο να την προσαρμόσω; <br /> <br />Σε ποιο <αλλά> και σε ποιο <δεν> να βρω παρηγοριά; Να συρρυκνώσω την <br /> <br />αγάπη μου σ' ένα <σ'αγαπώ> με κεφαλαία; Κι αυτό το βλέμμα που σε ψάχνει, <br /> <br />υπάρχουν λέξεις να το αποτυπώσουν; Θα ακούσεις, άραγε, το <αχ!>, <br /> <br />αν το κλείσω μέσα σε εισαγωγικά; <br /> <br />Σε πόσα θαυμαστικά θα νιώσεις τη λαχτάρα μου για σένα; <br /> <br />Βρόχοι τα κόμματα! Μου πνίγουνε τα όνειρα! Τα δάκρυά μου που κυλούν, τα <br /> <br />βλέπεις με τα αποσιωπητικά; <br /> <br />Και η τελεία! Η τελεία μια διαλυμένη λαιμητόμος! Ανίκανη να μου "σκοτώσει" <br /> <br />τον πόνο! <br /> <br /> <br />Λευκή κόλλα! Άλλο ένα βράδυ χωρίς λέξεις...Τσαλακώνω την απουσία και την <br /> <br />πετάω στο καλάθι. Ξημέρωσε! Για πόσο;... <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /> <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-5697859824133094982?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-76055875573986362792008-04-19T15:28:00.003+03:002008-04-19T17:14:48.955+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SAnqopALIKI/AAAAAAAAATw/P64i-JE5fxE/s1600-h/6797382-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SAnqopALIKI/AAAAAAAAATw/P64i-JE5fxE/s320/6797382-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5190938029443457186" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;">Πριν αρκετά χρόνια,αδυνατώ πια να θυμηθώ πόσα, όταν είχα δει άλλους συνανθρώπους μου να συχνάζουν στα ίδια μέρη με σένα, αισθανόμουν μια απέραντη θλίψη γι'αυτούς, για την κατάντια τους...Ήταν πολύ εύκολο για μένα να διακρίνω την κατάντια, τον ξεπεσμό, την εξαθλίωση στους άλλους!<br />Στην αρχή, για δυο χρόνια περίπου, αρνιόμουν να πιστέψω πως βρέθηκα κι εγώ στην ίδια κατάσταση με ό,τι περιφρονούσα,αποστρεφόμουν, φοβόμουν!<br />Αντιστάθηκα όσο μπορούσα στον κατήφορο που είχα βρεθεί, και που μεγάλωνε μέρα με τη μέρα..Οι αντιστάσεις μου όμως, ήταν προδιαγεγραμμένες! Συνεπώς, εξάντλησα κάθε μου δυνατότητα και μέσο που μπορούσα να διαθέσω, μέχρι που οι αντιστάσεις μου άρχισαν να παίρνουν φθίνουσα πορεία!<br />Την πρώτη φορά που κατάλαβα πως η μόνη λύση για να επιβιώσω, ήταν να έρθω στο μέρος που σύχναζες, ένιωσα πως η ντροπή θα μ' εξανάγκαζε να κάνω μεταβολή και να εξαφανιστώ.Μα δε φανταζόμουν πως το ένστικτο της αυτοσυντήρησης είναι τόσο επιτακτικό που ξεπερνάει ακόμα κι αυτό το αίσθημα της ντροπής!<br />Φυσικά ήρθα μες στην άγρια νύχτα! Και φυσικά, μόλις με είδες, το έβαλες τρομαγμένος στα πόδια. Αυτό μ'ανακούφισε κάπως, γιατί σε μια τέτοια στιγμή, ο ανταγωνισμός ήταν το τελευταίο πράγμα που θα ήθελα.<br />Περνούσε ο καιρός...Χρειάστηκαν μήνες για να συνηθίσει ο ένας την παρουσία του άλλου, χωρίς το αίσθημα του κινδύνου...<br /><br />Πέρασαν αρκετά χρόνια από τότε,αδυνατώ πια να θυμηθώ πόσα, που αρχίσαμε να νιώθουμε πολύ κοντά ο ένας στον άλλον! Καταλαβαινόμασταν! Μοιραζόμασταν ό,τι βρίσκαμε. Μοιάζαμε τόσο πολύ κι ας είμασταν τόσο διαφορετικοί μεταξύ μας.<br />Ώσπου ένα βράδυ, καθώς ψάχναμε, όπως πάντα μες στον κάδο, να βρούμε κάτι να ξεγελάσουμε την πείνα μας, έντρομη αντίκρισα να κρατάς στα δόντια σου ένα ανθρώπινο χέρι και να με κοιτάς μες στα μάτια περιμένοντας να μοιραστώ μαζί σου αυτό το ανέλπιστο λαχταριστό κομμάτι τροφής!<br />Κι εγώ, το μόνο που έκανα ήταν να σε γεμίσω ξερνατά και να ουρλιάζω, μέχρι που τρόμαξες και το 'βαλες στα πόδια, παίρνοντας φυσικά μαζί σου το λαχταριστό εύρημά σου...<br /><br />Έχουμε χαθεί από εκείνο το βράδυ!<br /><br />Βλέπεις το σοκ ήταν μεγάλο!<br /><br />Πώς να αντέξω στην σκέψη, ότι είμαι άνθρωπος;<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-7605587557398636279?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-73837282999179395922008-04-14T13:26:00.004+03:002008-04-14T14:51:10.645+03:00Ύστερα από πρόσκληση της αγαπημένης μου <a style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0); font-style: italic;" href="http://www.blogger.com/metofeggariagalia.blogspot.com/">Φεγγαρένιας</a>, μπαίνω κι εγώ στο παιχνίδι!<br /><br />1)<span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;"> Όνομα:</span> Αργυρώ<br /><br />2) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Γενέθλια</span>: 2 Ιουλίου<br /><br />3) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Χρώμα ματιών</span>: Καστανά<br /><br />4) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Χρώμα μαλλιών</span>: Καστανόξανθα<br /><br />5) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Ζώδιο</span>: Καρκίνος<br /><br />6) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Έχεις ερωτευτεί ποτέ;</span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> <span style="color: rgb(51, 51, 51);">Ευτυχώς,ναι!</span></span></span><span style="color: rgb(51, 51, 51); font-weight: bold;"> </span><br /><br />7) <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Είδος μουσικής που ακούς:</span> Έντεχνο<br /><br />8) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Αγαπημένος χαρακτήρας Disney: </span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Κανένας</span><br /><br />9) <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Ποιος φίλος/η σου μένει πιο μακριά</span>: Ο Fr. στη Νορβηγία<br /><br />10) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις: </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Νυστάζω!...</span></span><br /><br />11) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι ποτέ: </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Το σταυρό μου</span></span><br /><br />12) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Τι έχεις στον τοίχο σου; </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Πίνακες</span></span><br /><br />13) <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Τι έχεις κάτω από το κρεβάτι σου;</span> Ενίοτε σκόνη!<br /><br />14) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει, τι θα έκανες; </span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Τον αστυνόμο Σαΐνη!</span><br /><br />15) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Αγαπημένος αριθμός:</span> 2<br /><br />16)<span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);"> Αγαπημένο όνομα: </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Πολλά</span></span><br /><br />17) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Το χόμπι σου: </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Το γράψιμο</span></span><br /><br />18) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα; </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Σ' ένα νησί</span></span><br /><br />19) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Μια ευχή για το μέλλον: </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Λιγότερο άγχος!</span></span><br /><br />20) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο, σε ποια εποχή θα πήγαινες; </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Σε όλες! Μ'αρέσουν οι στιγμές, οι ώρες, όχι τα χρόνια!</span></span><br /><br />21) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Φωτιά! Τι θα πάρεις μαζί σου; </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Ό,τι είναι αναντικατάστατο...</span></span><br /><br />22) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Αγαπημένο λουλούδι: </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Κανένα ιδιαίτερα</span></span><br /><br />23) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Αγαπημένη παλιά σειρά: </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">"Απών"</span></span><br /><br />24) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Αγαπημένη ταινία:</span> "Ο εραστής της κομμώτριας"<br /><br />25) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Αγαπημένο τραγούδι:</span> "Η Σκόνη"<br /><br />26)<span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;"> Αγαπημένο βιβλίο: </span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">"Ασκητική"</span><br /><br />27)<span style="font-weight: bold;"> <span style="color: rgb(102, 0, 0);">Αγαπημένο ζώο: </span></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Σκύλος</span><br /><br />28)<span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;"> Αγαπημένο ρούχο: </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Τζιν</span></span><br /><br />29) <span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);">Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Πολλοί και πολλές</span></span><br /><br />30) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Αγαπημένο χρώμα: </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Γαλάζιο, μπορντό</span></span><br /><br />31) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Αγαπημένο φαγητό: </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">θαλασσινά, μακαρόνια</span></span><br /><br />32) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Με ποιον χαρακτήρα από cartoon ταυτίζεσαι; </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Δεν ταυτίζομαι</span></span> γενικώς!<br /><br />33) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Κακή συνήθεια: </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Το κάπνισμα</span></span><br /><br />34) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Χαμογελώ εύκολα</span></span><br /><br />35) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δε σου αρέσει: </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Η κυκλοθυμία μου</span></span><br /><br />36) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Συνηθισμένη ατάκα: </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">"Πιθανόν να είναι κι έτσι"</span></span><br /><br />37)<span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;"> Ποια δουλεια θα ήθελες να κάνεις, αν δεν έκανες αυτή που κάνεις; </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Ψυχολόγος</span></span><br /><br />38) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Μεγαλύτερος φόβος: </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Η απώλεια αγαπημένων προσώπων</span></span><br /><br />39) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Η καλύτερη πίτσα: </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Όλες καλές είναι όταν πεινάς!</span></span><br /><br />40) <span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;">Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι: </span><span style="color: rgb(102, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Αιχμάλωτα!</span></span><br /><br /><br />Προσκαλώ το <a style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold; font-style: italic;" href="http://www.blogger.com/mystikaperasmata.blogspot.com/">Δημήτρη</a><span style="font-style: italic;">,</span> την <a style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold; font-style: italic;" href="http://www.blogger.com/totaksidimas.blogspot.com/">Καλυνάμα μου</a><span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold;"> </span>και τον <a style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold; font-style: italic;" href="http://www.blogger.com/totaksidimas.blogspot.com/">Τάκη </a>να πάρουν την "μπάλα" :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-7383728299917939592?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com41tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-69223307914032465932008-04-12T11:11:00.009+03:002008-04-13T20:00:40.780+03:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SAB8ySVjRpI/AAAAAAAAATY/BB1QJ4Bvj2Q/s1600-h/2172727-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_pwphHaZfsKI/SAB8ySVjRpI/AAAAAAAAATY/BB1QJ4Bvj2Q/s320/2172727-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5188283974088345234" border="0" /></a><br /><br /><br />Άμμος το σώμα μου<br /><br />εκατομμύρια κόκκοι-μνήμες<br /><br />σκορπίστηκαν πάνω σου<br /><br />στα μαλλιά, στους ώμους<br /><br />γύρω απ' τον αφαλό σου<br /><br />διείσδυσαν σε κάθε λεπτή<br /><br />πτυχή του δέρματός σου<br /><br /><br />Αποτύπωσαν τη μυρωδιά<br /><br />τη γεύση του κορμιού σου<br /><br />την υγρασία και το χρώμα<br /><br />των ματιών και των χειλιών σου<br /><br /><br />Ανασυστάθηκε το σώμα μου<br /><br />εκατομμύρια κύτταρα-μνήμες<br /><br />αναπνέουν με την ανάσα σου<br /><br />φέρουν ανεξίτηλο το σχήμα<br /><br />και το βάρος του κορμιού σου<br /><br />την ηχώ των αναστεναγμών<br /><br />των ηδονών, του γέλιου σου<br /><br /><br />Ανασυστάθηκα σε χώρο<br /><br />αμνήμωνα, και χρόνο στάσιμο<br /><br />σε μία άχρονη στιγμή<br /><br />φυλακισμένος σ' εσένα<br /><br /><br /><br /></div><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="color: rgb(102, 0, 0); font-weight: bold; font-style: italic;">Αφιερωμένο στην αγαπημένη μου αδερφή...</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-6922330791403246593?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-53666941985589753332008-04-10T19:49:00.008+03:002008-04-10T21:25:57.395+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R_5VgyVjRnI/AAAAAAAAATI/EJztUzHNYnM/s1600-h/2982090-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R_5VgyVjRnI/AAAAAAAAATI/EJztUzHNYnM/s320/2982090-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5187677842533729906" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><br />Σήμερα ο εαυτός μου μου γύρισε την πλάτη!<br /><br />Κουράστηκε να μηρυκάζει τα λάθη μου..<br /><br />Μου είπε όμως κάτι και με προβλημάτισε.<br /><br /><br />"Το πρόβλημα δεν είναι η δυσφορία. Αλλά ότι νιώθουμε δυσφορία για λάθος πράγματα!"<br /><br /><br /><br /><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-5366694198558975333?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-48298088031307089362008-04-08T19:52:00.006+03:002008-04-08T20:24:44.361+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R_uj9uIJvlI/AAAAAAAAASo/kXsigtB8EyI/s1600-h/5320662-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R_uj9uIJvlI/AAAAAAAAASo/kXsigtB8EyI/s320/5320662-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5186919676596829778" border="0" /></a><br /><br /><br /><div style="text-align: center;">Είχα το θράσος κι έπαιζα,<br /><br /> με τις αντοχές σου<br /><br />ψάχνω το θάρρος να ζητήσω,<br /><br /> τις ανοχές σου <br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-4829808803130708936?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-12640636118578634852008-04-07T19:03:00.004+03:002008-04-07T21:47:29.016+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R_pIF-IJvjI/AAAAAAAAASY/toygndho6tw/s1600-h/4541845-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R_pIF-IJvjI/AAAAAAAAASY/toygndho6tw/s320/4541845-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5186537188284284466" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Με προσπερνούν τα βήματά μο</span>υ<br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">οι ανάσες μου κρύβονται, κι ε</span>γώ<br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">σε ένα φάλτσο της ρε μελο</span>ποιώ<br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">τις κραυγές μου</span><br /><br /><br />Φ<span style="color: rgb(255, 255, 255);">οβάμαι! Πώς έστρεψα το μαχαίρι</span><br /><br />π<span style="color: rgb(255, 255, 255);">άνω μου; Κανείς δε μου ζητάει</span><br /><br />συγγ<span style="color: rgb(255, 255, 255);">νώμη! Χαράζω τα χρόνια μου</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">πάνω στο χώμα</span><br /><br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">Τρέχω! Θέλω να φτάσω τα βήματά</span> μου<br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">εγκαταλείπω το βάρος της μνήμη</span>ς μου<br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">και γλιστρώ στη ζωή, μαζί μ'ένα</span> κομμάτι<br /><br /><span style="color: rgb(255, 255, 255);">θάνατο</span><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-1264063611857863485?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-85318731547100048262008-04-06T11:32:00.007+03:002008-04-06T16:57:49.483+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R_jR-eIJviI/AAAAAAAAASQ/6mm_5iz1zRU/s1600-h/7058293-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R_jR-eIJviI/AAAAAAAAASQ/6mm_5iz1zRU/s320/7058293-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5186125842086477346" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /><br /><br /><br />Είναι επικίνδυνο να ζεις με ασφάλεια...<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><br /><span style="color: rgb(0, 0, 0);"></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"></span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-8531873154710004826?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com34tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-91015531154431153172008-04-04T15:09:00.006+03:002008-04-04T18:38:31.619+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R_YbnOIJvfI/AAAAAAAAARw/iATIqdjud4s/s1600-h/7108250-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R_YbnOIJvfI/AAAAAAAAARw/iATIqdjud4s/s320/7108250-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5185362381584842226" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;">Δεν ονειρευόταν ποτέ να γίνει ηθοποιός.<br />Είχε όμως το ταλέντο. Κι αφού δεν ονειρευόταν να ζήσει απ'αυτό, έπρεπε να ζήσει με αυτό!<br />Οι μονόλογοί του ήταν καθημερινοί και πολύωροι. Πάντα εντός του σπιτιού του και ποτέ με παρουσία άλλων προσώπων. Ποτέ δεν αυτοσχεδίαζε! Πάντα ήταν προσχεδιασμένα όλα.<br />Με ποιο θέμα θα καταπιανόταν,ποιος θα ήταν ο ρόλος του, τι ατάκες θα έλεγε, τι θα φορούσε...'Ολα!<br /><br />Παραστάσεις που τις έδινε μόνο για τον εαυτό του, όποια ώρα της ημέρας επιθυμούσε εκείνος.<br />Και φυσικά,μπορεί να μην εισέπραττε στο τέλος ούτε χρήμα ούτε χειροκρότημα,ως επιβεβαίωση του πηγαίου ταλέντου του, όμως ο ίδιος το γνώριζε πως έδινε ρεσιτάλ ερμηνείας και ένιωθε περηφάνεια και βαθιά συγκίνηση για τον εαυτό του.<br /><br />Τα χρόνια πέρασαν κι ο Γ. αρρώστησε βαριά.<br />Είχε απομακρυνθεί από τους φίλους τους,γιατί η κατάστασή του δεν του επέτρεπε πολλές κοινωνικότητες. Έτσι σιγά σιγά, χωρίς να το καταλάβει, έπαψε να επιθυμεί τις θεατρικές του παραστάσεις, να βυθίζεται όλο και πιο πολύ στην αρρώστεια του, όλο και πιο πολύ στον εαυτό του.<br /><br />Η ζωή του πια, είχε ερημώσει για τα καλά!<br />Οι μέρες του, οι ώρες του μετρούσαν πλέον αντίστροφα. Έτσι,άρχισαν να τον εγκαταλείπουν όλοι και όλα. Ακόμα και το ταλέντο του! Μα δεν τον ένοιαζε! Άλλωστε στο ταλέντο του είχε χαρίσει όλο του τον εαυτό...Δεν είχε τίποτα άλλο να δώσει. Αυτό όμως που τον πονούσε πιο πολύ κι από την αρρώστεια κι από το τέλος που πλησίαζε, ήταν η απουσία των ανθρώπων στη λιγοστή ζωή του. Αφόρητη μοναξιά.<br /><br />Η μέρα του θανάτου του έφτασε. Το ένιωθε από την προηγούμενη νύχτα.<br />Τρόμαξε! Πανικοβλήθηκε! Όχι, όχι, για το θάνατο που ερχόταν! Μα γιατί θα πέθαινε μόνος!<br />Χωρίς παρατηρητή. Κάποιον να μαρτυρήσει το θάνατό του! Κάποιον που να τον κοιτάζει στα μάτια τη στιγμή που η "αυλαία" θα πέφτει...<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-9101553115443115317?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com43tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-77489187379605997462008-04-01T21:01:00.006+03:002008-04-01T21:44:36.169+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R_J9K-IJvaI/AAAAAAAAARE/Z38e7rQrUKM/s1600-h/3022692-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R_J9K-IJvaI/AAAAAAAAARE/Z38e7rQrUKM/s320/3022692-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5184343748486217122" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><br />Ο Θεός και ο Δαίμονάς μου<br /><br />είναι ένα και τ'αυτό...<br /><br /><br /><br />Ποτέ δεν μπόρεσα να δω ένα νόμισμα<br /><br />ταυτόχρονα κι από τις δυο πλευρές!<br /><br /><br />Σημασία έχει άλλωστε, να έχεις το "νόμισμα" στο χέρι!<br /><br />Το "νόμισμα" και τα μάτια σου!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-7748918737960599746?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com41tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-54827031559598941602008-03-30T17:46:00.005+03:002008-03-30T19:44:09.813+03:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R--rteIJvWI/AAAAAAAAAQg/TAR0USf6n90/s1600-h/keyhole.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R--rteIJvWI/AAAAAAAAAQg/TAR0USf6n90/s320/keyhole.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5183550493796449634" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><br />Απόψε, μου είπες,<br /><br />θα 'μαστε οι δυο μας<br /><br />μόνοι, εσύ κι εγώ<br /><br /><br />Κι όλοι αυτοί που με κοιτάζουν<br /><br />μέσα από τα μάτια σου;<br /><br /><br />Αυτοί πότε, επιτέλους,<br /><br />θα πάψουν να 'ρχονται απρόσκλητοι;<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-5482703155959894160?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-49087342126291134132008-03-27T19:45:00.006+02:002008-03-27T20:23:37.594+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R-vdqOIJvVI/AAAAAAAAAQY/VgP2vm172Wk/s1600-h/art_lulu_lyon_plato_passion.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R-vdqOIJvVI/AAAAAAAAAQY/VgP2vm172Wk/s320/art_lulu_lyon_plato_passion.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5182479513636420946" border="0" /></a><br /><br /><br />Χωρίς το βάρος των σκιών μας<br /><br />πόση χάρη έχει ο έρωτας!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-4908734212629113413?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-66883627139239207412008-03-25T19:53:00.003+02:002008-03-25T20:46:39.940+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R-k87eIJvUI/AAAAAAAAAQQ/RvNQVBWEYZQ/s1600-h/stars.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R-k87eIJvUI/AAAAAAAAAQQ/RvNQVBWEYZQ/s320/stars.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181739838663671106" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /><br />Μετρούσα αστέρια<br /><br />Μετρούσες δάκρυα<br /><br />"Είναι 6,000", σου είπα<br /><br />Εσύ, ακόμα μετράς...<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-6688362713923920741?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com38tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-50164729257855477512008-03-22T18:24:00.004+02:002008-03-22T20:16:07.533+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R-UyzeIJvTI/AAAAAAAAAQI/9OBjWVbcg3E/s1600-h/7051304-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R-UyzeIJvTI/AAAAAAAAAQI/9OBjWVbcg3E/s320/7051304-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5180602806201597234" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br />Ο Β., θυμάται πάντα τα λόγια του πατέρα του:<br /><br /><br /><br />" Φρόντισε, γιε μου, ό,τι κι αν γίνεις στη ζωή σου, όσο ευχαριστημένος κι αν<br /><br />νιώσεις με όσα θα<br /><br /> έχεις καταφέρει, να 'χεις πάντα διπλή ζωή! Κρυφή ζωή!<br /><br />Είναι ο μόνος τρόπος για να "ξεγελάσεις" το χρόνο...Κι όσο θα ψάχνεις μια<br /><br />απάντηση στο<br /><br /> "γιατί" της ζωής σου και δε θα την βρίσκεις, τότε θα καταλάβεις, πως το να<br /><br />"ξεγελάσεις" το<br /><br />χρόνο θα είναι η μόνη σου παρηγοριά!"<br /><br /><br />Και η περιπέτεια μόλις ξεκίνησε!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-5016472925785547751?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-55365933647902568592008-03-19T21:24:00.007+02:002008-03-19T22:36:00.761+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R-FtBOIJvQI/AAAAAAAAAPc/762nIW-anHA/s1600-h/4532385-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R-FtBOIJvQI/AAAAAAAAAPc/762nIW-anHA/s320/4532385-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5179540914192366850" border="0" /></a><br /><br /><br />Λίγο ακόμα<br /><br />Μια μικρή προσπάθεια<br /><br />Λίγο πιο ψηλά<br /><br />Πάντα λίγο ακόμα<br /><br />Κι έτσι χωρίς να το καταλάβω<br /><br />Τα ακροδάχτυλά μου<br /><br />έγινα πιο σημαντικά<br /><br />απ' τις πατούσες μου...<br /><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><br /><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-5536593364790256859?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-17740084466456588752008-03-17T19:56:00.003+02:002008-03-17T20:28:04.912+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R96xIlyQpiI/AAAAAAAAAPM/zw54naG5jIA/s1600-h/eyes2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R96xIlyQpiI/AAAAAAAAAPM/zw54naG5jIA/s320/eyes2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5178771382662637090" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;">Τα μάτια σου<br /><br />Αυτές οι μικρές οπές της ψυχής σου<br /><br />Όταν οι αντιστάσεις μου κάπτονται<br /><br />κι αφήνομαι στο σκοτεινό τους βάθος<br /><br />Κάθε φορά η ίδια κραυγή αναδύεται<br /><br />"Εξημέρωσέ με!"<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-1774008446645658875?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com38tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-91352859330692896832008-03-15T20:56:00.005+02:002008-03-15T23:10:01.925+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R9wc1_z3MWI/AAAAAAAAAPE/7N5Bjkszr5I/s1600-h/tnsun_rock.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R9wc1_z3MWI/AAAAAAAAAPE/7N5Bjkszr5I/s320/tnsun_rock.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5178045385556832610" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br />Τη ζωή την "κοιτάζουμε" μέσα από μια χαραμάδα...<br /><br />Ηδονοβλεψίες που ποτέ δεν επιθυμούν να αγγίξουν το αντικείμενο του πόθου<br /><br />τους.<br /><br />Στον "αυνανιστικό" μας αυτισμό, η χαραμάδα θα είναι το άλλοθί μας...<br /><br />Ποτέ δεν κατάλαβα όμως, γιατί αρκούμαστε να "στριμώχνουμε" το βλέμμα μας, όταν<br /><br />μπορούμε να<br /><br />γκρεμίσουμε το τείχος...<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-9135285933069289683?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com26tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-49443160935788971452008-03-13T19:26:00.004+02:002008-03-13T20:15:13.566+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R9lkIfz3MVI/AAAAAAAAAO8/Y93hWasb9n8/s1600-h/2252816-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R9lkIfz3MVI/AAAAAAAAAO8/Y93hWasb9n8/s320/2252816-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5177279343779852626" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">Ποτέ δε θα δεις τα φτερά σου.<br /><br />Κι αυτοί που πρέπει να σου μάθουν να πετάς<br /><br />αυτοί, μια κύφωση θα βλέπουν!<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-4944316093578897145?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-47541091104739548142008-03-10T13:21:00.006+02:002008-03-10T15:21:38.775+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R9Ucvfz3MTI/AAAAAAAAAOs/4TI_q7ODn8E/s1600-h/1714.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R9Ucvfz3MTI/AAAAAAAAAOs/4TI_q7ODn8E/s320/1714.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5176074949050708274" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br /><br /></div><div style="text-align: center;">Το φως είναι φως, μόνο όταν υπάρχει σκοτεινός ορίζοντας από πίσω.<br /><br />Θα βαδίζουμε πάντα μέσα στο σκοτάδι, και όπου μας επιτρέπει το φως να πάμε.<br /><br />Είμαστε καταδικασμένοι να ζούμε στο ημίφως και στο μισοσκόταδο.<br /><br />Είναι λευκό το σκοτάδι;<br /><br />Είναι μαύρο το φως;<br /><br /><br />Όταν ήμουν μικρή και φοβόμουν το σκοτάδι, η μαμά μου, άναβε το φως και μου 'λεγε: "Ορίστε, δεν υπάρχει τίποτα για να φοβάσαι!"<br />Κι όταν μου το έλεγε αυτό,προς στιγμήν ένιωθα καλύτερα.Κι η μαμά μου ένιωθε καλύτερα.<br />Ακόμα και σήμερα, το φόβο του σκοταδιού τον ξεγελάω με λίγο φως!<br /><br />Το σκοτάδι όμως είναι ΠΑΝΤΑ εκεί...και περιμένει! <br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-4754109110473954814?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com28tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-9638424446236288722008-03-07T18:40:00.002+02:002008-03-07T18:57:28.238+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R9Fwk_z3MRI/AAAAAAAAAOc/r2cqs0gvklk/s1600-h/images.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R9Fwk_z3MRI/AAAAAAAAAOc/r2cqs0gvklk/s320/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5175041227731972370" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">Ως σταθερά της ύπαρξής μου, όρισα,<br />την ασταθή καμπυλότητα των χειλιών σου.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-963842444623628872?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-18598203576668541682008-03-05T18:00:00.002+02:002008-03-05T18:32:56.837+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R87EgsYuYdI/AAAAAAAAAOU/KyEFaXV9uLg/s1600-h/6971708-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R87EgsYuYdI/AAAAAAAAAOU/KyEFaXV9uLg/s320/6971708-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5174289087844999634" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">Η αγάπη που δεν πρόλαβε να μπει σ' ένα "σ'αγαπώ"<br /><br />Αυτή η αγάπη θα με στοιχειώνει πάντα...<br /><br /><br /><br /><br />Πόσο πολύ, πόσο πολύ<br />Πόσο πολύ σ'αγάπησα<br />Πόσο πολύ σ'αγάπησα<br />ποτέ δε θα το μάθεις<br />Απ'τη ζωή, απ' τη ζωή<br />Απ'τη ζωή μου πέρασες<br />κι αλάργεψες κι εχάθης<br />Καθώς τα διαβατάρικα<br />κι αγύριστα πουλιά<br /><br />Πόσο πολύ σ'αγάπησα<br />ποτέ δε θα το μάθεις<br /><br />Κι αν δεν προσμένεις να με δεις<br />κι αν δεν προσμένεις να με δεις<br />κι εγώ πως θα ξανάρθεις<br />Εσύ του πρώτου ονείρου μου<br />γλυκύτατη πνοή<br /><br />Αιώνια θα το τραγουδώ<br />αιώνια θα το τραγουδώ<br />κι εσύ δε θα το μάθεις<br />πως οι στιγμές που μου 'δωσες<br />αξίζουν μια ζωή<br /><br />Πόσο πολύ σ'αγάπησα<br />ποτέ δε θα το μάθεις...<br /><br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-weight: bold;">Με αγάπη στην πρόσκληση της <a href="metofeggariagalia.blogspot.com/"><span style="font-style: italic; color: rgb(204, 51, 204);">Φεγγαρένιας μου..</span></a></span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-1859820357666854168?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-6893028259663258512008-03-03T20:03:00.005+02:002008-03-03T23:20:59.561+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R8w-Br6rKQI/AAAAAAAAAOM/LMFJxz-uYD4/s1600-h/0602a.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R8w-Br6rKQI/AAAAAAAAAOM/LMFJxz-uYD4/s320/0602a.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5173578270631471362" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">Ο παππούς με τον μικρό εγγονό του χαζεύουν παλιές οικογενειακές φωτογραφίες.<br /><br />-<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Ποιο είναι αυτό το παιδί,παππού;</span> ρώτησε ο μικρός, δείχνοντας μια φωτογραφία που απεικόνιζε τον παππού με άλλους τρεις παιδικούς του φίλους σε μια αλάνα να παίζουν μπάλα.<br />-<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Εγώ είμαι!</span> είπε συγκινημένος και περήφανος ο παππούς.<br />-<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Εσύ;</span> είπε απορημένος ο μικρός.<br />-<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Χα,χα! Σου φαίνεται παράξενο που υπήρξα κι εγώ παιδί κάποτε,ε; Τι να κάνουμε,αγόρι μου,έτσι είναι η ζωή! Μεγαλώνουμε κι αλλάζουμε,δυστυχώς...</span><br />-<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Αυτό το παιδί δηλαδή δε ζει πια...Έχει πεθάνει;</span><br />-<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Όχι βέβαια! Αφού σου λέω εγώ είμαι, αλλά λίγο διαφορετικός!</span><br />-<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Και πώς ξέρω ότι είσαι εσύ;</span><br />-<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Δε με πιστεύεις;</span><br /><br />Ο μικρός κούνησε το κεφάλι του αρνητικά.<br /><br />-<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Αν στο πει δηλαδή και κάποιος άλλος, θα το πιστέψεις;</span> ρώτησε ο παππούς.<br /><br />Ο μικρός κούνησε απρόθυμα καταφατικά πάλι το κεφάλι του.<br />Ο παππούς προσπαθησε μάταια να βρει κάποιον από το παρελθόν του, που να μπορεί να γίνει μάρτυρας της παιδικής του ηλικίας. Όλοι όσοι θα μπορούσαν να τον θυμούνται,είχαν πεθάνει! Ο μόνος που ζούσε ήταν ο ίδιος! Τότε, σαν να τα 'χε χάσει, σηκώθηκε και έφυγε από το σπίτι σχεδόν τρέχοντας. Τα βήματά του τον οδήγησαν στο φίλο του τον καρδιακό,αλλά όχι παιδικό...<br /><br /><br />-<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Καλώς τον!...Δε μου φαίνεσαι καλά. Τρέχει κάτι;</span> ρώτησε ο με ενδιαφέρον ο φίλος.<br />-<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Σήμερα συνειδητοποίησα κάτι πολύ δυσάρεστο!...Το παιδί που υπήρξα κάποτε, έχει πεθάνει!Δεν υπάρχει πουθενά!..Δεν υπάρχει κανείς για να πιστοποιήσει την ύπαρξή του! Το μόνο που υπάρχει είναι κάποιες ξεφτισμένες φωτογραφίες,που θα μπορούσες άνετα,να πεις ότι απεικονίζουν έναν πίνακα ζωγραφικής,ένα γλυπτό,οτιδήποτε άλλο έκτος από εμένα!</span><br />Ο φίλος του τον άκουγε άφωνος, προσπαθώντας να κατανοήσει ό,τι προλάβαινε από το χείμαρρο του φίλου του.<br />-<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">...Κάτσε λίγο,βρε φίλε μου! Ποιος πέθανε;...Ποιο παιδί;</span><br />-<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Άσε, άσε...τι να σου εξηγώ τώρα;</span> και σηκώθηκε να φύγει πάλι.<br />-<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Πάω να κάνω κάτι,που έπρεπε να είχα κάνει εδώ και καιρό...</span><br />-<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Τι να κάνεις;</span> ρώτησε τελείως "χαμένος" ο φίλος.<br />-<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Τελικά, φίλε μου, την εμπειρία του θανάτου τη βιώνουμε, αλλά δε το συνειδητοποιούμε!...</span><br /><br />Κι έφυγε...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-689302825966325851?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-32951829589928728232008-03-01T10:37:00.003+02:002008-03-01T11:01:32.812+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R8kXVL6rKPI/AAAAAAAAAOE/ghPL08hehlo/s1600-h/6968016-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R8kXVL6rKPI/AAAAAAAAAOE/ghPL08hehlo/s320/6968016-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5172691299755305202" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br />Ο άντρας μόνο όντας άντρας ελευθερώνει<br />τη γυναίκα μέσα σε μια γυναίκα...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-3295182958992872823?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com41tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-17858880595770513082008-02-25T19:46:00.007+02:002008-02-26T14:15:16.467+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R8MAgAWYhnI/AAAAAAAAANM/khf7UKuqKGQ/s1600-h/3909766-md.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R8MAgAWYhnI/AAAAAAAAANM/khf7UKuqKGQ/s320/3909766-md.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5170977347001157234" border="0" /></a><br /><br />Έτσι, όπως παλεύουμε πάντα!<br />Χωρίς να αγγίζουμε τα κορμιά μας.<br />Χωρίς πληγές, χωρίς αίματα!<br />Ξέρεις εσύ...<br />Με εκείνο τον τρόπο που αλλοιώνει τα πρόσωπά μας.<br />Διαστέλλει τις οπές της ίριδάς μας<br />μέχρι να δακρύσουν και απελευθερώνει σκοτάδι,<br />βαθύ,απύθμενο!<br />Τόσο σκοτάδι, που πια δε βλέπει ο ένας τον άλλον!<br />Έλα, κι απόψε να παλέψουμε.<br />Να χτυπηθούμε με τις λέξεις!<br />Να ανοίξουμε το μαύρο μας πηγάδι<br />και να ξεχειλίσουν από μέσα άπειρες λέξεις,<br />με έναν πρωτοφανή σολικισμό,<br />που να βρίσκει ίσα στην καρδιά!<br />Τη δική μου!Τη δική σου!...<br />Να σε πονάω χωρίς αποδείξεις, χωρίς ενοχές.<br />Μα πάντα με την ίδια τιμωρία!<br />Να σε πονάω,με εκείνο το σθένος...<br />που με αποδυναμώνει σαδιστικά αργά!<br />Σε καλώ σε μάχη! Επί ίσοις όροις.<br />Βλέπεις στις μάχες των λέξεων και των ψυχών<br />είμαστε ομόφυλοι.<br />Γι'αυτό μη με λυπηθείς!Δε θα το κάνω ούτε εγώ!<br />Κι όταν,απ'την εξάντληση, αλλάξω όψη<br />και ομορφύνω πάλι,<br />μη γελαστείς, παγίδα θα 'ναι!<br />Μέχρι να καταφέρω πρώτη να σε υποτάξω,<br />θα αλλάζω χρώματα και μυρωδιές.<br />Άσος στο μανίκι, οι αισθήσεις!<br />Άλλη μια ανακοχή...<br />Μέχρι τα χρώματα να ξεθωριάζουν.<br />Μέχρι οι μυρωδιές να εξασθενίσουν.<br />Κι ύστερα, πάλι, έτοιμοι για νέα μάχη!<br />Ώσπου, μια μέρα,αθόρυβα κι ανυποψίαστα,<br />δε θα γεννούμε λέξεις απ' τα σωθικά μας,<br />τα σκοτεινά πηγάδια μας θα έχουνε στερέψει..<br />Δε περιμένεις να σου ζητήσω μάχη!<br />Τι ειρωνεία!<br />Δεν περιμένω κι εγώ το ίδιο από σένα!<br />Κι όσο η σιωπή ανάμεσά μας θα απλώνει...<br />"Σε νίκησα", θα σκέφτεσαι!<br />"Σε νίκησα", θα σκέφτομαι κι εγώ!<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-1785888059577051308?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com40tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-35180393392126904892008-02-23T19:43:00.005+02:002008-02-23T21:14:34.845+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R8BcSwWYhmI/AAAAAAAAANA/KNA6-BRfHME/s1600-h/sad.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R8BcSwWYhmI/AAAAAAAAANA/KNA6-BRfHME/s320/sad.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5170233849507513954" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">Δε θα 'μαι εκεί...<br />Εκεί, δεν κατάφερα να μπω!<br />Να τρυπώσω ακροπατώντας.<br />Να τυλιχτώ απαλά<br />μες στης καρδιάς σου<br />το κόκκινο χρώμα...<br /><br />Θα είμαι εδώ...<br />Στη σιωπή που επιβάλλεται!<br />Σε μια απόσταση ασφαλείας.<br />Στο παγωμένο χρόνο<br />ενός θολού και γκρίζου<br />ταμπλόν βιβάν...<br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-style: italic;">Θα με θυμάσαι</span>...<br /></div><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-3518039339212690489?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com32tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-54971896111334005302008-02-22T13:36:00.005+02:002008-02-22T14:16:41.403+02:00<span style="font-weight: bold;">Απάντηση στην πρόσκληση του <a href="http://nikospdj.blogspot.com/">καραφλοκότσυφα</a></span><br /><br />..........................................................................................................................................................................<br /><br />Ο ΔΗΜΙΟΣ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ του Irvin Yalom<br /><br /><br /><br />"Ένιωθα περισσότερο σαν δάσκαλος φιλοσοφίας ή σαν θρησκευτικός καθοδηγητής,παρά σαν θεραπευτής, αλλά ήξερα ότι βρισκόμαστε στο σωστό δρόμο. Και αυτά τα πράγματα έπρεπε να τα είχα πει νωρίτερα.Ο Κάρλος αστειευόταν συχνά με την ίδια του την ασυνέπεια."<br /><br /><br /><br />..........................................................................................................................................................................<br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;"><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="font-size:85%;">Συνοπτικά εδώ οι κανονισμοί του παιχνιδιού (copy paste από τη meniek):</span></span><span style="font-size:85%;"> </span><span style=";font-family:trebuchet ms;font-size:85%;" >1. πιάνουμε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά μας αυτή τη στιγμή</span><span style="font-size:85%;"> </span><span style=";font-family:trebuchet ms;font-size:85%;" >2. το ανοίγουμε στη σελίδα 123 (αν είναι μικρό, παίρνουμε το επόμενο κοντύτερα σε μας, που έχει τουλάχιστον 123 σελίδες)</span><span style="font-size:85%;"> </span><span style=";font-family:trebuchet ms;font-size:85%;" >3. βρίσκουμε την πέμπτη πρόταση</span><span style="font-size:85%;"> </span><span style=";font-family:trebuchet ms;font-size:85%;" >4. αντιγράφουμε τις επόμενες τρεις δλδ την έκτη, έβδομη και όγδοη και</span><span style="font-size:85%;"> </span><span style=";font-family:trebuchet ms;font-size:85%;" >5. βρίσκουμε άλλους πέντε ατυχείς να τους πασάρουμε το παιχνίδι...<a href="http://swell-swell.blogspot.com/">swell,</a> <a href="http://k-osie.blogspot.com/">Ωσηέ,</a> <a href="http://totaksidimas.blogspot.com/">Kalynama,</a> <a href="http://mobbingbomb.blogspot.com/">Σπίθας,</a> <a href="http://askardamikti.blogspot.com/">Μερόπη,</a> <a href="http://marianaonice.blogspot.com/">Μαριάνα με πάγο,</a> <a href="http://askardamikti.blogspot.com/">Ασκάρ</a>...</span></span></span><br /><br /><br /><span style="text-decoration: underline;"><br /></span><a href="http://www.blogger.com/nikospdj.blogspot.com/"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-5497189611133400530?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-63110917707830817312008-02-21T09:46:00.006+02:002008-02-21T10:44:20.740+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R70sxwWYhjI/AAAAAAAAAMo/_ZUvThiulbQ/s1600-h/3039066-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R70sxwWYhjI/AAAAAAAAAMo/_ZUvThiulbQ/s320/3039066-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5169337180595193394" border="0" /></a><br /><br /><br />-Νομίζω πως έχω πρόβλημα! Χρειάζομαι ιατρική βοήθεια!<br /><br />-Γιατί τολες αυτό;<br /><br />-Θα σου απαντήσω με ένα παραστατικό και επίκαιρο τρόπο για να γίνω όσο το δυνατόν πιο σαφής μπορώ. Πιστεύω πως η αγάπη είναι ο Κουασιμόδος μεταμφιεσμένος σε Εσμεράλδα!<br /><br />-Τι; Πρώτη φορά ακούω κάτι τέτοιο!Με εκπλήσσεις!Μήπως θέλεις να πεις το αντίθετο; Γιατί η αγάπη είναι ό,τι πιο όμορφο υπάρχει μεταξύ των ανθρώπων!<br /><br />-Βλέπεις ότι έχω δίκιο να ισχυρίζομαι, πως πρέπει να με δει γιατρός;<br /><br />-Μη βιάζεσαι! Κάτσε να το σκεφτώ λίγο!...<br /><br />-Λοιπόν;...<br /><br />- Κοίταξε! Πιστεύω πως τις μεγαλύτερες αλήθειες οι άνθρωποι αρνούμαστε να τις δούμε, γιατί ίσως, είναι ο μόνος τρόπος να επιβιώσουμε. Για να καταφέρουμε να επιβιώσουμε, πρέπει να υποχωρήσουμε και η υποχώρηση πονάει, καθότι αφαιρεί ένα κομματάκι από το Εγώ μας. Για να γίνει λοιπόν,αυτή η υποχώρηση όσο το δυνατόν πιο ανώδυνη, έπρεπε να αλλάξει η "αισθητική" της. Έτσι, η "αδηφάγος ανάγκη του Εγώ" μεταμφιέστηκε σε "Θυσία", σε "ανιδιοτέλεια", σε "σεβασμό", σε "έγνοια" και τόσα άλλα προσωπεία!<br /><br />-Δηλαδή, συμφωνείς κι εσύ μαζί μου;<br /><br />-Κοίταξε, δεν έχει σημασία, αν συμφωνώ ή διαφωνώ! Σημασία έχει ότι στα "καρναβάλια" τελικά, προτιμώ να ντύνομαι Εσμεράλντα...Κι εσύ, νομίζω,έτσι θα με προτιμούσες! <br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-6311091770783081731?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com25tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-63582275483200562542008-02-20T08:54:00.006+02:002008-02-20T10:12:24.449+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R7vTBgWYhiI/AAAAAAAAAMg/r71uYcitn-A/s1600-h/2125235230_1e5f3776a2_m.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R7vTBgWYhiI/AAAAAAAAAMg/r71uYcitn-A/s320/2125235230_1e5f3776a2_m.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5168957020154922530" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">-Αυτή είναι η ζωή, ένα αβγό!<br /><br />-...<br /><br />-Που γονιμοποιείται και διαιωνίζει όλα τα έμβια όντα πάνω στη γη,που σ'αυτά ανήκουμε κι εμείς οι άνθρωποι!<br /><br />-Κι εμείς ποιο μέρος του αβγού είμαστε; Το τσόφλι ή το περιεχόμενο του;<br /><br />-Δεν ξέρω,αλλά θα μπορούσα να πω, πως είμαστε το περιεχόμενό του!<br /><br />-Κι αν είμαστε το τσόφλι;<br /><br />-...<br /><br />-Αν είμαστε το τσόφλι;<br /><br />-Τότε...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-6358227548320056254?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-14349565384018172842008-02-17T11:14:00.004+02:002008-02-17T12:45:45.096+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R7f7AwWYhhI/AAAAAAAAAMY/QOn93HtJfcY/s1600-h/andrew-gonzalez-6.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R7f7AwWYhhI/AAAAAAAAAMY/QOn93HtJfcY/s320/andrew-gonzalez-6.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5167875087828289042" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;">Η Σ. ήταν όμορφη. Πολύ όμορφη! Είχε εκείνη την ομορφιά όμως, που χαραμίζεται, όταν την βλέπουν μάτια ανάξια και την αγγίζουν χέρια αδέξια...Και χαραμίστηκε!<br /><br />Την "μεγάλωσαν" γρήγορα. Άλλωστε, η ζωή είναι τόσο μικρή,για να σπαταλιέται.Το οικογενειακό και κοινωνικό της περιβάλλον, ήταν άνθρωποι των "έργων" κι όχι της "θεωρίας". Η γυναίκα γι' αυτούς, ένα προορισμό είχε. Να παντρευτεί και να μεγαλώσει παιδιά. Όλα τα άλλα ήταν για τους άντρες. Όλα!<br /><br />Στα 17 της χρόνια παντρεύτηκε. Στα 21 της ήταν μάνα τριών αγοριών.<br />Στα 45 της ήταν ήδη γερασμένη. Η ομορφιά της είχε ρυτιδιάσει πια. Μια ομορφιά που είχε χαθεί απαρατήρητη σε αδιάφορα βλέμματα, κι έσβηνε αργά αργά μέσα στο κουρασμένο δέρμα.<br />Το σώμα είχε κυρτώσει απο την κούραση. Το μυαλό είχε σκουριάσει από την επανάληψη των ίδιων σκέψεων,πρωί-βράδυ, πρωί-βράδυ...<br />Μα η καρδιά...Η καρδιά της είχε ακόμα μια σπίθα αληθινής ζωής. Δικής της ζωής!<br />Μεγάλωσε τους γιους της, τους έκανε άντρες, όπως όριζε το καθήκον της. Και τώρα;<br /><br />Τώρα σιωπή...Το σπίτι άδειο. Για πρώτη φορά, αυτή κι αυτός μόνοι! Βουβοί, δε λένε τίποτα. Κοιτάζονται αμήχανα. Σαν ξένοι νιώθουν. Πόσο αγνώριστοι γίνονται οι άνθρωποι, όταν απλά αλλάζουν οι συνήθειές τους! Και τώρα;<br /><br />Τώρα...σιωπή! Το σπίτι άδειο. Για πρώτη φορά, αυτή μόνη! Κλεισμένη στο σπίτι, στο καθήκον! Κι αυτός να σκοτώνει τη δική του μοναξιά, στο ποτό, στο μεθύσι, στην απουσία!<br />Το αύριο,μια πιστή επανάληψη του σήμερα. Όλα ίδια,εκτός από τους ίδιους. Σαν ο χρόνος να έχει συρρικνωθεί μέσα στα σώματά τους, στα πρόσωπά τους.<br /><br />Πέρασαν τα χρόνια,κι ο άντρας της πέθανε από το συκώτι του. Τον έφαγε το ποτό. Τον έλιωσε. Η Σ. δεν έκλαψε καθόλου. Τι να κλάψει άλλωστε; Τον έθαψε, με την ίδια απάθεια που έθαβε τόσα χρόνια στο χώμα τις ακαθαρσίες των ζώων..<br /><br />Γριά πια, καθισμένη στην ξύλινη καρέκλα πλάι στο παράθυρο, κοιτάζει έξω το χειμώνα που έρχεται. Για πρώτη φορά το ρυτιδιασμένο πρόσωπό της φωτίζει με ένα χαμόγελο! Κοίταξε την αντανάκλασή της στο τζάμι του παραθύρου, και είδε την ομορφιά που δεν είχε δει ποτέ κανείς μέχρι τώρα..Ένα χαμόγελο που είχε μόλις ξεπηδήσει από την σπίθα της καρδιάς της,λες και ήθελε να της θυμίσει πως είναι εκεί και την περιμένει...<br /><br />Σηκώθηκε πήρε ένα χαρτί και μολύβι κι άρχισε να γράφει,μες στην αγραμματοσύνη της, όπως μπορούσε. Την άλλη μέρα πρωί πρωί πήγε στο δικηγόρο και έκανε τις απαραίτητες ενέργειες. Τώρα,ήταν ευτυχισμένη!<br /><br />Ένα χρόνο μετά, η Σ. πέθανε. Την "πρόδωσε" η καρδιά της! Έτσι είπαν! Δεν πήγε κανείς στην κηδεία της. Όχι γιατί δεν ήταν αγαπητή, αλλά γιατί, λίγο καιρό πριν πεθάνει έγραψε τη διαθήκη της. Και το μόνο που είχε γράψει ήταν η επιθυμία της...<br /><br />...<span style="font-style: italic;">το σώμα της να θαφτεί μόνο του,σε έναν λόφο, μακριά από τον οικογενειακό τάφο!</span><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-1434956538401817284?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com53tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-4993889027973453832008-02-15T17:37:00.004+02:002008-02-15T18:12:13.249+02:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R7Wy-wWYhgI/AAAAAAAAAMQ/M8qvnYdDp38/s1600-h/2287775-sm.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R7Wy-wWYhgI/AAAAAAAAAMQ/M8qvnYdDp38/s320/2287775-sm.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5167232938677929474" border="0" /></a><br /><br />-Αντέχεις να με δεις πίσω από το τζάμι;<br /><br />-Εσύ;<br /><br />-Φοβάμαι!<br /><br />-Γι'αυτά που θα δεις ή γι αυτά που θα δείξεις;<br /><br />-Και για τα δύο...<br /><br />-Πρέπει να κοιταχτούμε επιτέλους στα μάτια..Αυτή η αντανάκλαση με τυφλώνει!<br /><br />-Κι αν τελικά δεν το αντέξουμε;<br /><br />-Τουλάχιστον,θα πούμε πως προσπαθήσαμε...<br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-499388902797345383?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-37042811968059182802008-02-13T19:43:00.002+02:002008-02-13T19:48:52.992+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R7MsiQWYhfI/AAAAAAAAAMI/m3Ow_6lu5No/s1600-h/2119354659_c48ef8b291_m.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R7MsiQWYhfI/AAAAAAAAAMI/m3Ow_6lu5No/s320/2119354659_c48ef8b291_m.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166522164540114418" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">Εσείς που βρήκατε τον άνθρωπό σας<br /><br />κι έχετε ένα χέρι να σας σφίγγει τρυφερά,<br /><br />έναν ώμο ν΄ακουμπάτε την πίκρα σας,<br /><br />ένα κορμί να υπερασπίζει την έξαψή σας,<br /><br />κοκκινίσατε άραγε για την τόση ευτυχία σας,<br /><br />έστω και μια φορά;<br /><br />είπατε να κρατήσετε ενός λεπτού σιγή<br /><br />για τους απεγνωσμένους;<br /><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-weight: bold;">Ντίνος Χριστιανόπουλος</span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-3704281196805918280?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com37tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-33500186293045781902008-02-13T00:14:00.001+02:002008-02-13T00:20:02.735+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R7IaXwWYheI/AAAAAAAAAMA/Utyv6IgacTM/s1600-h/rain.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R7IaXwWYheI/AAAAAAAAAMA/Utyv6IgacTM/s320/rain.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166220717965477346" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;">Έξω βρέχει...Μην πάρεις ομπρέλα!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-3350018629304578190?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com27tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-34852413107237484032008-02-10T14:29:00.001+02:002008-02-10T15:32:34.202+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R67uZgWYhdI/AAAAAAAAAL4/vve4fygZ6ZU/s1600-h/neosurrealism.artdigitaldesign.com.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R67uZgWYhdI/AAAAAAAAAL4/vve4fygZ6ZU/s320/neosurrealism.artdigitaldesign.com.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165327944588494290" border="0" /></a><br /><br /><br /><div style="text-align: center;">-Γύμνωσα το κορμί μου μπρος στα μάτια σου!<br /><br />Και την ψυχή μου μες στο βλέμμα σου ξεδίπλωσα!<br /><br />Κι εσύ σφαλάς τα βλέφαρα και με κρατάς απ'έξω!<br /><br />Αρνείσαι την αγάπη σου,αρνείσαι να υπάρχω...<br /><br />Αιχμάλωτή σου τώρα πια,παρακαλώ να ζήσω!<br /><br />Συρρικνωμένη ταλαντεύομαι, στην άκρη των χειλιών σου.<br /><br />Ένα σου δάκρυ καρτερώ και μέσα του να σβήσω!<br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-3485241310723748403?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com33tag:blogger.com,1999:blog-3806400189522221617.post-36860164372564621822008-02-07T21:07:00.000+02:002008-02-07T23:09:35.379+02:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R6tXRYeQQhI/AAAAAAAAALw/LIvz3k2yAbg/s1600-h/november_m.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_pwphHaZfsKI/R6tXRYeQQhI/AAAAAAAAALw/LIvz3k2yAbg/s320/november_m.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5164317353849143826" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">Κάθε δεύτερη μέρα άλλαζε τα λουλούδια στο βάζο.<br />Του άρεσε στο λιτό και άχρωμο δωμάτιό του να υπάρχει μια αίσθηση ομορφιάς και ευωδίας, έστω και εφήμερης!<br />Χρόνια τώρα η ίδια συνήθεια! Μόνο που τον τελευταίο καιρό, κάτι είχε αλλάξει...<br />Η επανάληψη αυτή, δεν του πρόσφερε πια την ευχαρίστηση που του πρόσφερε κάποτε.Πλέον γινόταν μηχανικά, αυτόματα, όπως το πρωινό του ξύπνημα, το πλύσιμο του προσώπου του,το ντύσιμό του.<br /><br />Πέρασαν 6 μέρες και τα λουλούδια στο βάζο είχαν μαραθεί.<br />Δε φαινόταν να τον ενοχλεί το γεγονός καθόλου!<br />Το έβδομο βράδυ,όπως ξάπλωνε χαλαρός,χαμένος στις σκέψεις του,το βλέμμα του στάθηκε πάνω στο βάζο με τα μαραμένα λουλούδια. Αφού έμεινε για αρκετά λεπτά να τα κοιτάζει,σηκώθηκε και στάθηκε μπροστά στον καθρέφτη. Παρατηρούσε τα άσπρα του μαλλία,το μαραμένο του πρόσωπο από τα χρόνια, και μην μπορώντας να το ελέγξει, δάκρυσε.<br />Ύστερα, με μια αποφασιστική κίνηση,άρπαξε τα λουλούδια από το βάζο και τα πέταξε από το παράθυρο. Πήρε το παλτό του και βγήκε έξω. Έβρεχε και φυσούσε δυνατά. Ήξερε, πως για άλλη μια φορά θα τον παρασύρει ο αέρας, κι αυτός θα είναι αδύναμος να αντισταθεί...Θα αφεθεί, όπως αφέθηκε όλα αυτά τα χρόνια!Βυθίστηκε στο παλτό και στις σκέψεις του και ακολούθησε το ρεύμα του αέρα.<br /><br />Ακόμα και τώρα,δεν μπορούσε να ξεκαθαρίσει μέσα του, αν διατηρούσε αυτή τη συνήθεια τόσα χρόνια, για να εκπληρώνει το σκοπό του βάζου ή για να "σκοτώνει" τα λουλούδια;<br />Είχε ταυτίσει τη ζωή του με το βάζο ή με την εφήμερη ομορφιά των λουλουδιών;<br /><br />Ένιωθε άδειο κουφάρι, που είχε πάρει πια το σχήμα του ανέμου, κινούμενος μέσα σε μια νεκρική σιωπή...Δίπλα του έπεφταν τα νεκρά φύλλα των δέντρων...Πόσο όμορφα ήταν τα φύλλα!<br /><br />Ίσως, γιατί είχαν ολοκληρώσει τον σκοπό τους σ'αυτήν τη ζωή...<br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/3806400189522221617-3686016437256462182?l=miaedwkaimiaekei.blogspot.com' alt='' /></div>η ψυχη μου το ξερειhttp://www.blogger.com/profile/00357399773516159613noreply@blogger.com45